Filip De Man
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Filip Emiel Julien De Man is een Vlaams politicus en journalist. Hij is geboren op 11 november 1955 in Roeselare en woont momenteel in Vilvoorde.
[bewerken] Carrière bij het Vlaams Belang
In 1991 werd hij volksvertegenwoordiger voor het VB, (het vroegere Vlaams Blok). In zijn partij behoort hij tot de meest rechtse groep, met een uitgesproken anti-migrantenstandpunt. Van hem is de uitspraak dat een moslim geen democraat kan zijn zie. In de Kamer gaat hij fel te keer tegen de honderdduizenden naturalisaties van vreemdelingen zie en de verdoken regularisaties van illegalen (bekijk). Inzake criminaliteitscijfers bepleit hij de eerlijke voorlichting van de burgers (open), als voorstander van de harde aanpak van misdadigers is hij voor de effectieve uitvoering van de uitgesproken gevangenisstraffen, de doodstraf voor moordenaars als Dutroux en Aït Oud, de uitwijzing van veroordeelde allochtonen en de actieve opsporing van terroristische cellen [1].
Inzake energie en klimaat stelt hij dat kerncentrales van de derde en vierde generatie gekoppeld aan de ‘waterstofeconomie’ een antwoord bieden op de petroleumchantage door vijandige regimes alsmede problemen inzake energiebevoorrading, en alleszins geen kwaad kunnen inzake klimaatopwarming (waar hij evenwel betwijfelt of de mens de voornaamste verantwoordelijke is).
Op communautair vlak stelt De Man “Goed bestuur = Vlaams bestuur” en bepleit hij de invoering van de subnationaliteit in Brussel, waarbij de inwoners kunnen kiezen voor het Vlaams sociaal en fiscaal regime. Volgens hem moet dat leiden tot een sterkere positie bij de uiteindelijke onderhandelingen over de splitsing van België (‘Congresboek Brussel’, 1999). Zijn Europese visie is confederaal, met sterke nadruk op het principe van de subsidiariteit en de uitbouw van ‘Fort Europa’ om de massale immigratie vanuit het Zuiden tegen te gaan.
[bewerken] Publicaties
- 1999 'De Zaak Demol, een commissaris geflikt' (naar het Frans vertaald: 'L'Affaire Demol. Un poulet chez les ânes')
- 2003 'De Eeuwige Strijd. Hellas, Rome en Europa in het juiste perspectief'
- 2007 'L'Etat-PS. De Maffia aan de Macht' (co-auteur met Frank Vanhecke, vertaald naar het Frans: 'L'Etat-PS. La mafia au pouvoir')
- 2007 'De Eeuwige Strijd II. Europa: van Dageraad tot Avondland'.
In de eerste twee delen van 'De Eeuwige Strijd' laat De Man zich gelden als een tegenstander van cultuurrelativisme en egalitarisme, hij kiest partij voor de visie van genetici, sociobiologen en evolutionaire psychologen.
Als (mede-)auteur tekende De Man voor verschillende partijpublicaties: ‘Requisitoir tegen de drugsprofeten’, ‘Waarheen met de politiediensten?’, ‘AIDS: geen paniek?’, ‘Criminaliteit: harde aanpak!’, ‘Vlaams Blok: de Gezinspartij’ en ‘Dossier politieke vluchtelingen’.
