Filip De Wilde

Filip De Wilde
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Volledige naam	Filip Alfons De Wilde
Geboortedatum	5 juli 1964
Geboorteplaats	Zele, België
Lengte	180 cm
Clubinformatie
Spelend bij	Gestopt in 2005
Positie	Doelman
Jeugdteams
1973–1980 1980–1981 KFC Eendracht Zele KSK Beveren
Professionele clubs
Seizoen Club w 0(g) 1981–1987 1987–1996 1996–1998 1998–2003 2003 2004 2005 KSK Beveren RSC Anderlecht Sporting Lissabon RSC Anderlecht Sturm Graz KSC Lokeren Verbroedering Geel 176 (0) 245 (0) 036 (0) 117 (0) 017 (0) 017 (0) 000 (0)
Interlands
1989–2000 België 33 (0)
Getrainde clubs
2005-2007 2007- KBVB (jeugd) RSC Anderlecht (keeperstrainer)
Portaal    Voetbal

Filip Alfons De Wilde (Zele, 5 juli 1964) is een Belgische ex-voetballer.

Clubcarrière

De doelman speelde in zijn loopbaan bij Eendracht Zele, SK Beveren, RSC Anderlecht, Sporting Lissabon, opnieuw RSC Anderlecht, Sturm Graz, Sporting Lokeren en Verbroedering Geel. Hij speelde 33 keer voor de Rode Duivels. Zijn broer Jo was jarenlang doelman bij Vigor Wuitens Hamme. Zijn neef Benjamin De Wilde debuteerde in het seizoen 2005-06 in de Belgische eerste klasse bij Sporting Lokeren.

Filip De Wilde doorliep de jeugdreeksen van Eendracht Zele. Hij vertrok als 16-jarige naar SK Beveren. Daar debuteerde hij als piepjonge speler in de eerste klasse. Na het vertrek van Pfaff naar Bayern München kreeg de 17-jarige keeper het vertrouwen van coach Urbain Braems. Met de Wase club werd hij Belgisch kampioen in het seizoen 1983-84 en speelde hij de finale van de Beker van België in 1985. De Wilde past bij SK Beveren in een mooi rijtje van doelmannen die later voor de nationale ploeg speelden: Pfaff, De Wilde, Geert De Vlieger, Tristan Peersman en Erwin Lemmens.

In 1987 verhuisde hij naar RSC Anderlecht waar hij voor een basisplaats moest knokken met Jacky Munaron. Munaron had een lange staat van dienst bij paars-wit en was buitengewoon populair bij de fans. Na een flatertje in een vriendschappelijke wedstrijd tegen Inter Milaan in de voorbereiding op het seizoen koos trainer Georges Leekens resoluut voor Munaron. Ook toen Raymond Goethals de ontslagen Georges Leekens kwam vervangen, bleef De Wilde reservedoelman. Hij zat heel het seizoen 1987-88 op de bank. Pas het volgende seizoen speelde hij zijn eerste competitiewedstrijd voor Anderlecht. Hij debuteerde op de 7de speeldag thuis tegen Club Luik. Munaron was geblesseerd. De Wilde pakte zijn kans en zou nagenoeg niet meer uit het elftal verdwijnen.

Onder Aad de Mos speelde hij topseizoenen. Hij blonk uit in de dubbele confrontaties met CF Barcelona en Dinamo Boekarest in de tweede ronde van Europacup II in het seizoen 1989-90. Die Europese campagne eindigde met de verloren finale tegen Sampdoria waarin hij twee keer werd gevloerd door Gianluca Vialli.

In de zomer van 1996 trok De Wilde naar de Portugese topclub Sporting Lissabon. Na een uitstekend eerste seizoen, leefde hij in zijn tweede seizoen in onmin met de trainer en belandde hij op de bank. Om zijn plaats in de selectie voor de eindronde van het WK niet te hypothekeren, keerde hij in april 1998 terug naar Anderlecht. Hij verdrong al snel Geert De Vlieger uit het eerste elftal en bleef de onbetwiste nummer een bij Anderlecht tot hij in 2003 geblesseerd geraakte. Anderlecht verlengde zijn contract niet en op zijn 36ste verhuisde De Wilde in de zomer van 2003 naar de ambitieuze Oostenrijkse club Sturm Graz. Hij bleef er maar een half jaar en tekende in het tussenseizoen een contract bij Sporting Lokeren. Onder andere door blessures speelde hij daar niet vaak. In 2005 stopte hij met voetballen. Hij bond nog een keer de voetbalschoenen aan. Hij speelde met tweedeklasser Verbroedering Geel de eindronde. Dat was een vriendendienst aan Peter Maes, die jarenlang reservedoelman was bij Anderlecht. Verbroedering Geel had een ernstig keepersprobleem en de veertigjarige doelman hielp de club uit de brand.

Interlandcarrière

Filip De Wilde speelde zijn eerste interland voor de Rode Duivels op woensdag 23 augustus 1989 in de vriendschappelijke thuiswedstrijd tegen Denemarken (3-0). Hij trad in dat duel, het eerste onder leiding van bondscoach Walter Meeuws, in de rust aan als vervanger van Gilbert Bodart. In dezelfde wedstrijd maakte Danny Boffin en Vital Borkelmans voor het eerst hun opwachting voor België.

De Wilde speelde zijn 33ste en laatste interland op maandag 19 juni 2000 onder bondscoach Robert Waseige, bij het EK voetbal 2000 tegen Turkije (2-0 nederlaag). Zijn overige bondscoaches in die periode waren Guy Thys, Paul Van Himst, Wilfried Van Moer en Georges Leekens. Aanvankelijk was hij samen met Bodart, Philippe Vande Walle en Dany Verlinden een doublure voor de onbetwistbare nummer één, Michel Preud'homme. Na diens afscheid werd Bodart voor een korte periode eerste doelman, maar al gauw zou De Wilde de concurrentiestrijd in zijn voordeel beslechten. De Wilde nam deel aan de WK's van 1990, 1994 en 1998 - maar kwam slechts in dat laatste daadwerkelijk in actie - en het EK 2000. Hij haalde vijf wedstrijden op WK/EK's (1x winst, 2x verlies, 2x gelijkspel, 7 doelpunten tegen).

Clubs

Seizoen	Club	Land	Competitie	Wed.	Goals
1981/82	SK Beveren	België	Eerste Klasse	9	0
1982/83				34	0
1983/84				34	0
1984/85				33	0
1985/86				33	0
1986/87				33	0
1987/88	RSC Anderlecht			0	0
1988/89				26	0
1989/90				34	0
1990/91				34	0
1991/92				23	0
1992/93				31	0
1993/94				34	0
1994/95				34	0
1995/96				29	0
1996/97	Sporting Lissabon	Portugal	Primeira Divisão	31	0
1997/98				19	0
	RSC Anderlecht	België	Eerste Klasse	6	0
1998/99				33	0
1999/00				27	0
2000/01				19	0
2001/02				34	0
2002/03				7	0
2003/04	Sturm Graz	Oostenrijk	Bundesliga	17	0
	Sporting Lokeren	België	Eerste Klasse	17	0
2004/05				0	0
	Verbroedering Geel		Tweede Klasse	0	0
Totaal				608	0

Palmares

Competitie	Aantal	Jaren
Nationaal
Belgisch kampioen	7x	1984, 1991, 1993, 1994, 1995, 2000, 2001
Beker van België	4x	1983, 1988, 1989, 1994
Belgische Supercup	5x	1984, 1993, 1995, 2000, 2001
Trofee Jules Pappaert	3x	1987, 2000, 2001
Sportploeg van het Jaar	1x	2000
Individueel
Keeper van het Jaar	2x	1994, 2000
Fair-Play Prijs	1x	1996

Zie ook

• Lijst van spelers van SK Sturm Graz

Voorganger: Gilbert Bodart

1ste keeper van de Rode Duivels 1995-2000

Opvolger: Geert De Vlieger

Voorganger: Dany Verlinden	Keeper van het Jaar 1994	Opvolger: Gilbert Bodart
Voorganger: Vedran Runje	Keeper van het Jaar 2000	Opvolger: Vedran Runje

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

• eu-football
• nationalfootballteams