Filipijnse zeilhagedis
| Filipijnse zeilhagedis IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2007) |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Hydrosaurus pustulatus (Eschscholtz, 1829) |
|||||||||||||||
 Afbeeldingen Filipijnse zeilhagedis
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De Filipijnse zeilhagedis, ook wel Filipijnse waterleguaan, (Hydrosaurus pustulatus) is een waterminnende hagedis uit de familie agamen (Agamidae).
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
De Filipijnse zeilhagedis kan inclusief staart ongeveer een meter lang worden. Het meest opvallende kenmerk is het rechtopstaande, versterkt stuk huid achter op de rug en begin van de staart van het mannetje. Dit kan wel zo'n 6 tot 7 cm hoog zijn en heeft wat weg van een zeil.
[bewerken] Verspreiding en habitat
De hagedis is endemisch op de Filipijnen en leeft in tropische bossen vlak bij de oevers van oppervlaktewateren. Ze kunnen uitstekend zwemmen en bij gevaar duiken ze onder tot het veilig is. De aan de zijkant afgeplatte staart zorgt voor veel voortstuwing door het water. Door de vliezen tussen de tenen van hun poten is deze soort in staat over het water te lopen, zoals ook veel basilisken.
[bewerken] Levenswijze
Filipijnse zeilhagedissen zijn omnivoren. Ze eten voornamelijk plantaardig voedsel, zoals bladeren, maar ook vruchten af en toe aangevuld met insecten, kikkers en vissen.
De hagedis zet twee tot acht eieren per legsel af en produceert meerdere legsels per seizoen. De eitjes worden in ondiepe holen in de buurt van oppervlaktewater afgezet. De juvenielen kruipen na ongeveer twee maanden uit het ei. Ze hebben vele vijanden en zijn al direct goede zwemmers.
[bewerken] Bronvermelding
ReferentiesBronnen
|
