Filips Hurepel
| Filips Hurepel | ||
| 1201 - 1234 | ||
| Graaf van Clermont-en-Beauvaisis | ||
| Periode | 1218 - 1234 | |
| Voorganger | Theobald | |
| Opvolger | Alberik | |
| Graaf van Aumale | ||
| Periode | 1227 - 1234 | |
| Voorganger | Reinoud | |
| Opvolger | Simon | |
| Graaf van Dammartin | ||
| Periode | 1228-1234 | |
| Voorganger | Reinoud I | |
| Opvolger | Mathilde | |
| Vader | Filips II van Frankrijk | |
| Moeder | Agnes van Meranië | |
Filips Hurepel (juli 1200 – Corbie, 14 januari 1234) was de jongste zoon van Filips II van Frankrijk en van Agnes van Meranië. In 1218 kreeg hij van zijn vader Clermont-en-Beauvaisis in Apanage.
In 1216 was hij uitgehuwelijkt aan Mathilde (-1259), dochter van Reinout van Dammartin en Ida van Boulogne, en werd de vader van:
- Johanna (1219-1252), gehuwd met Wouter van Nevers (-1250), graaf van Nevers
- Alberik (1222-1284)
In 1227 wordt hij, in opvolging van zijn schoonvader, ook graaf van Aumale.
Filips begeleidde in 1226 zijn halfbroer Lodewijk de Leeuw op de kruistocht der Albigenzen. In 1229 maakte hij deel uit van de groep baronnen die ontevreden waren met het regentschap van Blanca van Castilië en nam hij deel aan de revolte.
Filips stierf in 1234 in een toernooigevecht tegen Floris IV van Holland. Na de dood van zijn dochter, kwam Clermont bij het kroondomein.
