Filips III van Navarra

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filips III van Navarra
1306-1343
Philippe III de Navarre.jpg
Graaf van Évreux
Periode 1319-1343
Voorganger Lodewijk
Opvolger Karel II
Koning-gemaal van Navarra
Periode 1328-1343 (koning Filips III,
als echtgenoot van Johanna II)
Voorganger Johanna van Evreux
Opvolger Jeanne van Valois
Vader Lodewijk van Évreux
Moeder Margaretha van Artesië

Filips III van Navarra (Spaans: Felipe III de Navarra) (27 maart 1306 - Jerez de la Frontera, 23/26 september 1343) was koning-gemaal van Navarra van 1328 tot zijn overlijden.

Filips III van Navarra, ook Filips van Évreux genoemd, was de oudste zoon van Lodewijk van Évreux en Margaretha van Artois en een neef van koning Filips III van Frankrijk. In 1319 erfde hij van zijn vader het graafschap van Évreux.

Levensloop[bewerken]

Filips trouwde op 18 juni 1318 met Johanna II van Navarra, dochter van Lodewijk X van Frankrijk en Margaretha van Bourgondië. Johanna had veel bezittingen in Noord-Frankrijk zowel als in Navarra en Filips en Johanna reisden regelmatig tussen beide gebieden heen en weer. Johanna II regeerde over Navarra vanaf 1328. Filips III van Évreux werd in 1328 tot koning van Navarra uitgeroepen, kort na de troonsbestijging door Filips VI van Frankrijk, en pas een jaar later tot koning gekroond.

Filips III van Navarra nam deel aan de krijgstocht van Filips VI van Frankrijk in Vlaanderen en vocht mee in de Slag om Kassel op 23 augustus 1328. Naderhand verklaarde de koning van Frankrijk dat hij zowel zijn leven als de overwinning aan Filips van Navarra te danken had.

Niet lang daarna, op 5 maart 1329, werd Filips door Arnaldo de Barbazon, de bisschop van Pamplona, in de kathedraal van Santa María la Real te Navarra tot koning van Navarra gekroond.

In 1331 kreeg hij een positie als adviseur van de Franse koning. Hij trok naar Avignon om samen met de koning de opdracht van Paus Benedictus XII uit te voeren en een kruistocht te ondernemen, samen met de koningen van Bohemen en Aragón. De kruistocht werd echter nooit uitgevoerd.

In 1334/1335 verwierf Filips enige domeinen in de oorlog met Castilië. Deze oorlog, tegen Alfons XI van Castilië werd beeëindigd middels de Vrede van Fraces in 1335, waarbij aan Navarra het klooster van Fitero en het kasteel van Tudugen werden gegeven.

In 1335 kwam Filips III in conflict met Aragon. Dit leidde tot een oorlog, die besloten werd door het huwelijk van zijn oudste dochter María met Peter IV van Aragón. Via het Verdrag van Villeneuve-lès-Avignon van 14 maart 1336 komt hij in het bezit van de Franse graafschappen Angoulême en Mortain en van de kastelen in Benon in Aunis en Fontenay-l'Abattu in Poitou.

In 1339, streed hij aan de zijde van de koningen van Frankrijk en Bohemen (Jan), en Schotland (David II). Hij ontzette de steden Kamerijk en Doornik, die door de Engelsen bezet waren. Dit was het begin van de Honderdjarige Oorlog.

Filips nam deel aan de Reconquista en sneuvelde in 1343 bij het beleg van Jerez de la Frontera. Hij werd door een pijl dodelijk verwond in de strijd als bondgenoot van Alfons XI van Castilië.

Nageslacht[bewerken]

Uit zijn huwelijk werden de volgende kinderen geboren: