Filips II van Croÿ

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filips II van Croÿ
1496 - 1549
Tekening van Filips II door Jacques Le Boucq
Tekening van Filips II door Jacques Le Boucq
4e graaf van Guînes en Porcéan
Periode - 1549
Voorganger Hendrik van Croÿ
Hertog van Soria
Periode 1521 - 1533
Voorganger Willem II van Croÿ
2e markies van Aarschot
vervolgens 1ste hertog van Aarschot
Periode 1521 - 1533 - 1549
Voorganger Willem II van Croÿ
Opvolger Karel II van Croÿ
2e graaf van Beaumont
Periode 1521 - 1549
Voorganger Willem II van Croÿ
Opvolger Karel II van Croÿ
2e prins van Chimay
Periode 1527 - 1549
Voorganger Karel van Croÿ-Chimay
Opvolger Karel II van Croÿ
Vader Hendrik van Croÿ

Filips II van Croÿ (1496 - Brussel, april 1549) was een militair bevelhebber uit het Huis Croÿ in dienst van keizer Karel V.

Biografie[bewerken]

Hij was de zoon van Hendrik van Croÿ, graaf van Porcéan, en kleinzoon van Filips I van Croÿ. In 1521 erfde hij de titels en heerlijkheden van zijn oom, Willem II van Croÿ. In 1533 moest hij het hertogdom Soria afstaan op vraag van de keizer, die hem compenseerde door het markgraafschap Aarschot te verheffen tot een hertogdom.

Filips II is echter vooral bekend als militair bevelhebber. Hij werd in 1521 stadhouder van Henegouwen, in opvolging van zijn schoonvader, Karel I van Croÿ, prins van Chimay[bron?]. In deze positie moest hij aanvallen van de Fransen afslaan en veroverde hij Doornik en het Doornikse. In 1532 slaat hij het oproer neer in Brussel dat ontstaan is wegens een illegaal geheven belasting. In 1537 draagt hij bij tot de verovering en verwoesting van Saint-Pol. In de derde Gelderse Successieoorlog (1543) bracht hij inderhaast een leger op de been, dat weliswaar werd verslagen in de slag bij Sittard, maar de Geldersen zware verliezen toebracht.

Filips ligt naast zijn vrouw Anna begraven in de kerk van Avesnes.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Filips huwde zijn verre nicht Anna van Croÿ (1501-1539), dochter van Karel, de eerste prins van Chimay.

Een tweede huwelijk met Anna van Lotharingen (1522-1568) bezorgde hem postuum:

Bronnen, noten en/of referenties