Filips I van Tarente

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filips I van Tarente
1278-1332
Vorst van Achaea
Periode 1306-1313
Voorganger Isabella van Villehardouin
Opvolger Mathilde van Henegouwen
Vader Karel II van Napels
Moeder Maria van Hongarije

Filips I van Tarente (Napels, 10 november 1278 - aldaar, 26 december 1332) was een zoon van Karel II van Napels en van Maria van Hongarije. Zijn oudere broer Robert gaf hem in 1299 de opdracht Frederik II van Sicilië te bestrijden, maar omdat hij alleen de roem wilde hebben, wilde hij niet wachten op zijn broer en werd hij in Formicara verslagen, gewond en krijgsgevangen genomen. Zijn Napolitaanse familie werd hierdoor verplicht om de krijgstocht af te blazen. Toen Florence in strijd lag met de Ghibbelijnen van Pisa en de hulp inrieop van de koning van Napels, stuurde die Filips met een leger. De daaropvolgende slag bij Montecatini in 1315 werd door Filips verloren. In deze strijd sneuvelden Filips' broer Peter, graaf van Gravina, en zijn oudste zoon Karel.

Filips was vorst van Tarente en van Achaea en despoot van Roemenië door zijn eerste huwelijk. Door zijn tweede huwelijk werd hij titelvoerend keizer van Constantinopel.

Hij huwde in 1294 met Thamar Angela (1277-1311), dochter van Nicephoris I, despoot van Epirus. Zij hadden volgende kinderen:

In 1309 verstootte hij Thamar en hertrouwde in 1313 met Catharina van Valois-Courtenay, dochter van Karel van Valois. Zij hadden de volgende kinderen: