Filips VII van Waldeck-Wildungen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Filips VII van Waldeck-Wildungen (Alt- Wildungen, 25 november 1613 - Tábor, 24 februari 1645 ) was de tweede en oudste overlevende zoon van graaf Christiaan van Waldeck-Wildungen (1585-1637) en van Elisabeth van Nassau-Siegen (1584-1661), dochter van Jan VII van Nassau-Siegen. Hij is een van de verre voorvaderen van koningin Beatrix.

Filips VII, ook bekend als Filips VI van Waldeck , volgde zijn vader in 1638 op als graaf van Waldeck zu Wildungen. Zijn jongere broer Johan (1623-1668) werd als Johan II graaf van Waldeck zu Landau.

Hij trouwde te Frankfurt am Main op 26 oktober 1634 met Anna Catharina van Sayn-Wittgenstein (1610-1650). Zij was een nicht van Amalia van Solms die met Frederik Hendrik van Oranje trouwde. Haar ouders waren Lodewijk II van Sayn-Wittgenstein-Wittgenstein (1571-1634) en Juliane van Solms-Braunfels (1578-1630).

Uit zijn huwelijk zijn geboren:

  • Christiaan Lodewijk (1635-1706), graaf van Waldeck-Wildungen
  • Josias II (1636-1669), gehuwd met Wilhelmina van Nassau-Siegen (-1707)
  • Juliana Elisabeth (1637-1707), gehuwd met Hendrik Wolrad van Waldeck-Eisenberg (1642–1664)
  • Anna Sophie (1639-1646)
  • Johanna (1639- 1639)
  • Philippina (1643-1644)

Literatuur[bewerken]

Neuere Wildunger Linie der Waldecker Grafen in: Jacob Hoffmeister „Historisch-genealogisches Handbuch über alle Grafen und Fürsten von Waldeck und Pyrmont seit 1228“, Verlag von Gustav Klaunig im Jahr 1883 in Cassel (Kassel), blz. 58–68

Externe links[bewerken]