Filosofische logica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De filosofische logica omvat de filosofische aspecten van logica en staat als zodanig tegenover de filosofie van de logica, de wiskundige logica en de metalogica. In de filosofische logica staat vooral de argumentatieleer centraal, eventueel in combinatie met zaken uit de taalfilosofie en de pragmatiek. Al deze aspecten spelen in de wiskunde geen rol. Anderzijds houdt de filosofische logica zich niet zoals de filosofie van de logica bezig met problemen van metafysische of epistemologische aard. Ook worden de fundamentele grondslagen van de logica niet ter discussie gesteld, zoals in de metalogica het geval is.

Als terminus technicus verwijst de term "filosofische logica" tegenwoordig vooral naar formele logica's die de propositie- en de predicatenlogica verder verbreden, wat wil zeggen dat ze de formele talen hiervan van nieuwe operatoren voorzien. Voorbeelden van formele logica's zijn de deontische logica, de modale logica en de interrogatieve logica. Deze logica's dienen als hulpmiddel bij het oplossen van logisch-filosofische kwesties en ze worden filosofisch genoemd omdat ze bijvoorbeeld kwesties op het gebied van ethiek behandelen.

Vormen van niet-klassieke logica zoals de intuïtionistische logica en de relevantielogica worden ook als filosofische logica beschouwd.