Finding Neverland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Finding Neverland
Tagline Five good reasons to stay single
Regie Marc Forster
Producent Gary Binkow
Neal Israel
Michelle Sy
Bob Weinstein
Harvey Weinstein
Scenario David Magee
Allan Knee (toneelstuk)
Hoofdrollen Johnny Depp
Kate Winslet
Freddie Highmore
Luke Spill
Joe Prospero
Nick Roud
Muziek Jan A.P. Kaczmarek
Montage Matt Chesse
Cinematografie Roberto Schaefer
Distributie Miramax Films (VS)
RCV (Ned)
Première 2004
Genre Biografisch drama
Speelduur 106 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 25.000.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Finding Neverland is een Amerikaanse biografische dramafilm uit 2004 onder regie van Marc Forster. Het verhaal hierin is gebaseerd op dat uit het toneelstuk The Man Who Was Peter Pan van Allan Knee. Dat werd op zijn beurt geïnspireerd door de ware gebeurtenissen die J.M. Barrie op het idee brachten om Peter Pan te schrijven. In de film wordt met verschillende feiten niettemin vrij omgesprongen onder andere de tijdstippen waarin sleutelgebeurtenissen plaatsvinden, schelen soms jaren met de ware data.

Finding Neverland werd genomineerd voor zeven Oscars, waarvan het die voor de filmmuziek van Jan A.P. Kaczmarek daadwerkelijk won. Daarnaast won de film ruim vijftien andere prijzen, waaronder de National Board of Review Awards voor beste film en beste filmmuziek en de Laterna Magica Prize op het Filmfestival van Venetië 2004.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Sir James Matthew Barrie is begin 20e eeuw een succesvolle, maar met een creatieve dip kampende schrijver van toneelstukken. Tijdens de uitvoering van zijn meest recente pennenvrucht Little Mary vallen verschillende bezoekers in slaap. Anderen mopperen over de kwaliteit ervan. Een recensie in de krant is ook bepaald niet mals.

Om zijn zinnen te verzetten, gaat Barrie met zijn hond Porthos wandelen in het park. Daar ontmoet hij weduwe Sylvia Llewelyn Davies en haar zonen Peter, Michael, Jack en George. Hun vader werd ziek en overleed kort daarop, schijnbaar onverklaarbaar. Barrie maakt kennis met Davies en bezorgt haar en haar zonen met zijn vertelsels en verzinsels een leuke middag. Ze spreken af het snel een keer over te doen. Barrie vertelt thuis over zijn middag aan zijn echtgenote Mary Ansell. Zij herkent Davies' naam als één uit gegoede kringen en wil de familie daarom graag een keer uitnodigen voor een diner. Dit verloopt naar grote tevredenheid van Davies, haar kinderen en Barrie, maar totaal niet naar de zin van zijn echtgenote en Davies' moeder Emma du Maurier. Zij wensen geen herhaling, maar Barrie blijft Davies en haar zonen ontmoeten en laat ze kennismaken met zijn fantasiewereld. Ze spelen samen onder meer dat ze cowboys zijn en piraten. In hun wereld is, met een beetje geloof en vertrouwen, alles mogelijk, leert Barrie ze.

Barrie krijgt tijdens zijn ontmoetingen met de Davies'familie inspiratie en concrete ideeën om op te nemen in zijn volgende vertelling. De kleine Peter vraagt zich af wat hij precies doet als hij aantekeningen zit te maken en daarom geeft Barrie de jongen ook een schrijfboek. Hij moedigt hem aan hierin zijn fantasie de vrije loop te laten en alles wat hij graag zou willen daarin als waarheid op te schrijven. Voor Peter, die zijn vader enorm mist, werkt het schrijven therapeutisch, zodat hij zichzelf weer wat opener stelt voor plezier. Barrie vertelt weduwe Davies dat hij, toen hij jong was, zelf zijn broer David verloor. Hij hield zichzelf toen voor dat die niet dood was, maar vertrokken was naar Neverland.

Barries producent Charles Frohman vindt het huidige project van zijn schrijver allemaal erg vreemd klinken en heeft weinig vertrouwen in een goede afloop, helemaal niet na de eerste repetities. Niettemin laat hij hem zijn gang gaan.

Wanneer haar zonen een door Peter verzonnen toneelstukje thuis willen opvoeren voor Davies en Barrie, schiet zij in een hoestbui waar ze niet meer uitkomt. Barrie haalt er een dokter bij die een ziekenhuisonderzoek aanraadt. Zij wil daar absoluut niet van weten. Peter sluit zich hierdoor weer wat verder af. Hij ziet de geschiedenis rond zijn vader zich al herhalen. Terwijl het toneelstuk steeds verder vordert, gaat het met Davies' gezondheid fel achteruit en is ze steeds meer gedwongen bedrust te nemen. Het wordt zo erg dat ze niet in staat is naar de opening van het toneelstuk Peter Pan te komen. Daar heeft Barrie vrijplaatsen geregeld voor de Davies' en een twintigtal wezen. Nadat het stuk met veel waardering wordt ontvangen door zowel de kinderen als door de elitaire toneelgangers, neemt Barrie de acteurs mee naar Davies' huis. Hier voeren ze het hele verhaal nog een keer op, speciaal voor de inmiddels doodzieke Davies en haar moeder.

Kort na de huiskameruitvoering overlijdt Davies. Haar moeder wil na de begrafenis met Barrie spreken. Hoewel zij nooit veel met hem ophad, was hij erg belangrijk voor haar dochter. Davies blijkt voor haar overlijden te hebben geregeld dat de voogdij over haar jongens na haar sterven naar zowel haar moeder als naar Barrie gaat. Du Maurier vertelt hem dit, maar zegt bereid te zijn in haar eentje voor de jongens te zorgen als hij dit niet wil. Dat blijkt niet nodig. Barrie accepteert de voogdij.

Rolverdeling[bewerken]