Fluit (muziekinstrument)
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Fluit is een verzamelnaam voor een groot aantal aangeblazen muziekinstrumenten (aerofonen) die hun geluid produceren door middel van een luchtstroom die op een scherpe rand gericht wordt. Er wordt enig onderscheid gemaakt tussen fluit (muziekinstrument) en fluitje (signaalinstrument)
- Muziekinstrumenten
- Bamboefluit
- Blokfluit
- Dwarsfluit of orkestfluit (in symfonie- en harmonieorkest vaak 'fluit' genoemd)
- Fluier
- Kaval
- Ocarina
- Panfluit
- Tin-whistle
- Dizi, Chinese fluit
- Fue, Japanse fluiten, waaronder de Shakuhachi
- Indiase fluiten: de Bansuri en de Venu
- Zwegel
- Signaalinstrumenten
Aan fluiten hoeft overigens niet noodzakelijk een fluit te pas te komen.
Oudste fluiten [bewerken]
In september 2008 is in Duitsland, in de Hohle Fels grot, een fluit gevonden van 35.000 jaar oud, gemaakt uit het bot van een vale gier.[1] Tot op heden het oudste muziekinstrument. In Frankrijk waren al eerder fluiten gevonden van 30.000 jaar oud en in Oostenrijk van 19.000 jaar oud.
 |
Zie de categorie Flutes van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
| Bronnen, noten en/of referenties |
