Fokker F.XVIII

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De Fokker F.XVIII is een vliegtuig uit de Fokker familie dat in Nederland gebouwd werd in de jaren 30 van de 20ste eeuw. De F.XVIII is een driemotorige hoogdekker. De machine is ontworpen als een passagiersvliegtuig en kon in die hoedanigheid een maximum van zestien passagiers vervoeren. Het ontwerp van de F.XVIII was een evolutie van de F.XII waarbij de grootste aanpassingen zaten in het verplaatsen van de besturingskabels en de dynamo's naar de binnenkant van de romp en de verbeterde vleugels. Verder was de romp smaller en langer gemaakt, waarbij de bovenkant van de romp een ronding kreeg. Al deze aanpassingen zorgden voor minder luchtweerstand en dus een hogere snelheid. Dit was belangrijk omdat kopers onder aanvoering van de KLM vroegen om een sneller en sterker vliegtuig op de langste routes zoals Indië.

Inhoud 1 Fokker F.XVIII bij KLM 1.1 De "Pelikaan" 1.2 De "Snip" 2 Technische gegevens

[bewerk] Fokker F.XVIII bij KLM

De KLM heeft in totaal 5 F.XVIII's besteld en betaalde hier het bedrag van 70.000 gulden per stuk voor. De toestellen konden op twee manieren worden ingericht. Voor de Europese routes werden 13 passagiersstoelen gebruikt. Op de intercontinentale routes waren dit er 6.

[bewerk] De "Pelikaan"

Twee van de F.XVIII toestellen schreven luchtvaartgeschiedenis. De PH-AIP "Pelikaan" vertrok op 18 december 1933 voor een versnelde kerstvlucht naar Batavia in het toenmalig Nederlands Indië. Deze vlucht had uitgevoerd moeten worden door de snellere Fokker F.XX "Zilvermeeuw". Bij het warmdraaien trad er echter een ernstige motorstoring op. In allerijl werd de "Pelikaan" toen startklaar gemaakt. Het lukte de bemanning onder gezagvoerder Iwan Smirnoff om de vlucht in een recordtijd te volbrengen. Op 22 december 1933 werd Batavia bereikt. Op 26 december werd vertrokken voor de retourvlucht. Ondanks slecht weer op de terugweg wordt de route nog iets sneller afgelegd en in de avond van 30 december 1933 landt de "Pelikaan" op een koud en mistig Schiphol waar meer dan 20.000 bezoekers waren toegestroomd om de vierkoppige bemanning te huldigen.

[bewerk] De "Snip"

In 1934 Maakte de KLM met de PH-AIS "Snip" de eerste trans-atlantische vlucht. De "Snip" werd hiervoor aangepast en voorzien van extra brandstof- en olietanks. Het toestel vertrok op 15 december 1934 onder gezagvoerder Jan Hondong. Vanaf Amsterdam werd in een aantal dagen via Marseille, Alicante en Casablanca naar Praia op Kaapverdische eilanden gevlogen. Daar werd de "Snip" klaargemaakt voor de oversteek van de Atlantische oceaan. op 19 december 1934 vertrok de "Snip" en bereikte 17 uur later Paramaribo. Van daaruit werd doorgevlogen naar de eindbestemming Curaçao.

Hier werd de "Snip" het eerste vliegtuig van het West Indische bedrijf van de KLM. De registratie veranderde in PJ-AIS. Een andere Fokker F.XVIII, de PH-AIO "Oehoe", werd per boot naar Curaçao overgebracht en kreeg daar de registratie PJ-AIO. Na een ongeval moest het toestel bij Fokker in Amsterdam worden hersteld. Bij terugkomst op Curaçao kreeg het toestel de naam Oriol omdat de bevolking van de Antillen een uil als ongeluksvogel zag. Beide toestellen werden tot 1946 gebruikt en daarna gesloopt. De cockpit en middenmotor van de "Snip" worden in een museum bewaard.

[bewerk] Technische gegevens

Fokker F.XVIII :
Lengte	18,50 m
Vleugelspanwijdte	24,50 m
Hoogte	4,70 m
Aandrijving	3 x Pratt & Whitney Wasp T1D1 525pk per stuk
Kruissnelheid	203 km/h
Vliegbereik	1.500 km
Leeggewicht	ca. 3.050 kg
Maximaal startgewicht	ca. 7.550 kg
Capaciteit	4 crew (2 piloten, marconist en mecanicien) & 16 passagiers maximaal