Fondation Pinault
De Fondation Pinault is een stichting die de uiterst omvangrijke en kwalitatief hoogstaande private kunstverzameling van de Franse zakenman François Pinault (°1936) beheert. Pinault mag zich eigenaar noemen van onder meer de Fnacketen, de modehuizen Gucci en Yves Saint Laurent en Samsonite. Ook bezit hij het veilinghuis Christie's waardoor hij een vinger aan de pols der kunstmarkt heeft. Pinault is daarbij sinds 1994 ook eigenaar van een premier cru wijn Château Latour.
Inhoud |
Situering[bewerken]
In het voorjaar 2006 vond de kunstcollectie hedendaagse kunst een onderkomen in het door architect Tadao Ando daartoe verbouwde 18e-eeuwse Palazzo Grassi in centrum van Venetië. Dit gebouw was voorheen eigendom van de Italiaanse familie Agnelli, van het Fiat-concern. Deze groep liet het gebouw eerder restaureren door de architecten Gae Aulenti en Antoni Foscari. Philippe Vergne de vroegere directeur van het Musée d'art contemporain de Marseille is aangetrokken als directeur van de kunststichting.
De collectie bevat werk van de belangrijkste beeldende kunstenaars van de tweede helft van de 20ste eeuw, waaronder museumstukken als "La petite danseuse" van Degas en "Tableau losangique II" (1919) van Piet Mondriaan. Verder beeldend werk van vaste waarden als Pablo Picasso, Joan Miró, Henry Moore, Richard Serra, Edouardo Chillida, David Smith, Jackson Pollock, Jasper Johns, Willem de Kooning, Robert Ryman, Robert Rauschenberg, Gilbert and George, Marcel Broodthaers, Don Flavin, Frank Stella, Donald Judd, Antoni Tàpies, Gerhard Richter, Maurizio Cattelan, Andy Warhol, Mark Rothko, Daniel Buren en Bruce Nauman. Daarbij ook werk van Brice Marden, Cy Twombly, Piero Manzoni, Jannis Kounellis, Jeff Koons, Sigmar Polke, Thomas Schütte, Marlene Dumas, Jake & Dinos Chapman, Michaël Borremans en Luc Tuymans. In het totaal gaat het om een 2000-tal kunstwerken.
De collectie beperkt zich niet tot beeldhouwwerk en schilderkunst maar bevat ook fotografie van Cindy Sherman en Hiroshi Sugimoto, videokunst van Bill Viola, Aernout Mik, Douglas Gordon, Pierre Huyghe, Shirin Neshat en Adel Abdessemed. Een deel van deze collectie werd eind 2007 getoond in het Noord-Franse Lille op de tentoonstelling genoemd Passage du temps.[1]
In de thuisbasis Venetië, in het Palazzo Grassi, greep in de zomer van 2006 een tijdelijke tentoonstelling plaats met als titel "Where are we going ?". [2] In het najaar ging een expositie rond Pablo Picasso door met als titel "Picasso, la joie de vivre". [3]
De stichting verwierf in een verder stadium voor dertig jaar in concessie het aan het Palazzo Grassi grenzende driehoekige gebouw genoemd Punta della Dogana. Het 15e-eeuws voormalige douanegebouw ligt aan een historisch beladen site grenzend aan het Canal Grande en Giu-decca. De stichting Pinault wendt dit door Tadao Ando gerenoveerde gebouw aan om vanaf mei 2009 tijdelijke tentoonstellingen te organiseren. De openingsexpositie kreeg als naam Mapping the studio mee. [4]
Opgegeven Parijse plannen[bewerken]
De Franse zakenman Pinault had eerder het plan opgegeven om op het Parijse "l'île Séguin" aan de Seine een compleet nieuw museum voor hedendaagse kunst op te richten. De Japanse architect Tadao Ando had al een gebouw ontworpen in de vorm van een op het eiland aangemeerde boot. In verband met het opgeven van de Parijse plannen liet de ondernemer weten dat "l'incapacité du modèle français à accepter la coexistence d'une culture soutenue par le privé" de doorslag gaf.[5] Anderen weten dan weer te melden dat Pinaults grootse plannen aldaar uit voorzichtigheid werden afgeblazen.
