Foramen magnum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Achteraan onderin, zit het achterhoofdsgat (wit gedeelte)

Het foramen magnum,[1] foramen occipitale magnum[2] of achterhoofdsgat[3][4] is een opening in de menselijke schedel. Hierdoor verlaat het ruggenmerg de schedel en loopt het in het ruggenmergkanaal in de wervelkolom. Het ligt vlak onder de ruimte waar de kleine hersenen en hersenstam zich bevinden, in het midden van de schedelbasis.

Een te klein achterhoofdsgat kan onder meer ontstaan door een chiarimalformatie. Bij een te klein foramen magnum kan druk op het ruggenmerg of een waterhoofd ontstaan. Dit kan onder meer hoofdpijn, maar ook ernstiger gevolgen als achondroplasie tot gevolg hebben.

Het middelste punt aan de voorrand van het foramen magnum wordt basion genoemd; het middelste punt aan de achterrand heet opisthion.

Forensisch onderzoek: Bij een val op de kruin, of val op beide voeten ontstaat er een ringfractuur rondom het foramen magnum.[bron?]

Primaten[bewerken]

Bij niet-menselijke primaten ligt het achterhoofdsgat verder naar achter in de schedel, waar dat bij mensen meer in het midden van de schedelbasis is.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  2. His (1895). Die anatomische Nomenclatur. Nomina Anatomica. Der von der Anatomischen Gesellschaft auf ihrer IX. Versammlung in Basel angenommenen Namen. Leipzig: Verlag von Veit & Comp.
  3. Raven, C.P. (1959). Anatomische atlas. Ten gebruike bij het onderwijs aan verplegenden en bij de opleiding voor eerste hulp bij ongelukken. Amsterdam: Scheltema & Holkema N.V.
  4. Kloosterhuis, G. (1965). Praktisch verklarend zakwoordenboek der geneeskunde (9de druk). Den Haag: Van Goor Zonen.