Forced perspective

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorbeeld van forced perspective: het bierblik dat in werkelijkheid een stuk verderop staat lijkt zich in de hand van de persoon op de voorgrond te bevinden
Forced perspective in architectuur. De plantenbakken in het midden worden naar achter toe steeds smaller, en de bomen aan de zijkanten steeds kleiner. Daardoor lijkt deze laan langer dan hij in werkelijkheid is, en het gebouw op het eind groter.

Forced perspective (letterlijk vertaald “gedwongen perspectief”) is een techniek waarbij gebruik wordt gemaakt van een optische illusie om een voorwerp groter, kleiner, verder weg of dichter bij te toen lijken dan het in werkelijkheid is. De techniek wordt veel toegepast in fotografie, film en architectuur.

Film[bewerken]

Forced perspective is een van de oudste vormen van special effects in films. Zo wordt de techniek veel gebruikt om iets groter te laten lijken door het voorwerp in kwestie dichter bij de camera te plaatsen, of om de indruk te wekken dat de personages in of voor een bekend gebouw staan terwijl ze in werkelijkheid slechts voor een schaalmodel of een foto staan.

Om de techniek goed toe te passen dient men rekening te houden met verschillende factoren, zoals lichtinval en de lens van de camera. In veel B-films waarin forced perspective wordt toegepast is bijvoorbeeld een voorwerp op de voorgrond of achtergrond wazig ten opzichte van de rest daar de camera niet tegelijk op beide voorwerpen is gefocust, of zijn sommige voorwerpen duidelijk anders belicht dan de rest van de omgeving. Om forced perspective geloofwaardiger te maken kunnen bijvoorbeeld omgevingsfactoren worden gebruikt om het verschil in perspectief te verhullen. In de film Casablanca speelt de climax zich af op een vliegveld in een storm. Deze scène werd opgenomen in een studio met een miniatuurvliegtuig op de achtergrond. De zware regen in de scène verbergt dit feit echter.

Tegenwoordig wordt forced perspective vooral gecombineerd met digitale animatie. Hierbij worden bijvoorbeeld de acties van de verschillende personages los van elkaar opgenomen met andere rekwisieten, waarna de twee beelden worden gemengd tot een geheel.

Fotografie[bewerken]

Bekend voorbeeld van forced perspective

In amateurfotografie wordt forced perspective vaak gebruikt voor komische effecten. Een bekend voorbeeld is de foto waarop iemand tegen de toren van Pisa aan lijkt te leunen (zie foto links). Een ander voorbeeld is de foto bovenaan dit artikel, waarbij de afgebeelde persoon het bierblik op de achtergrond in zijn handpalm lijkt te houden.

Architectuur[bewerken]

In de architectuur kan forced perspective ook worden gebruikt om iets groter of kleiner te doen lijken. Dit wordt bijvoorbeeld veel toegepast in attractieparken en postmoderne architectuur, zoals in Las Vegas.