Formule 1 in 1951

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
2e Formule 1-seizoen (1951)
Volgende: 1952
Vorige: 1950
Wereldkampioen Formule 1 1951, Juan Manuel Fangio
Wereldkampioen Formule 1 1951, Juan Manuel Fangio
Algemene informatie
Races 8
Coureurs 83
Verdedigend
kampioen
Vlag van Italië Nino Farina (coureurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 31 (1e titel)
2e plaats Vlag van Italië Alberto Ascari 25
3e plaats Vlag van Argentinië Jose Froilan Gonzalez 22
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1951 was het 2de FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 27 mei 1951 en eindigde op 28 oktober na acht races. Het seizoen bevatte ook veertien races die niet meetelde voor het kampioenschap, maar wel toegankelijk waren voor Formule 1 wagens.

Samenvatting seizoen[bewerken]

Ferrari vormde met haar nieuwere auto’s met een 4.5-litermotor zonder supercharger een ware uitdaging voor het team van Alfa Romeo, dat het niet lukte zichzelf verder te ontwikkelen. Ondanks dat Alfa Romeo vier Europese races won en Juan Manuel Fangio kampioen werd, betekenden de drie overwinningen van Ferrari het einde voor de Alfa’s. Voor British Racing Motors (BRM) was de Grand Prix van Groot-Brittannië de enige verschijning in een kampioenschapsrace en de oude, langzame Talbots steeds vaker en heviger overtroffen.

Kampioenschapspunten werden gegeven aan de top-vijffinishers (8, 6, 4, 3, 2). 1 punt werd gegeven aan de coureur met de snelste ronde. Slechts de beste vier van de acht resultaten telden voor het kampioenschap. Punten werden verdeeld als meerdere coureurs één auto hadden gedeeld. Daarbij werd niet gekeken naar het aantal ronden die elke coureur had gereden.

Overzicht seizoen[bewerken]

Ronde Race Circuit Datum Pole position Snelste ronde Winnaar Constructeur Banden Verslag
1 Vlag van Zwitserland Grand Prix van Zwitserland Bremgarten 27 mei Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Pirelli Verslag
2 Vlag van Verenigde Staten Indianapolis 500 Indianapolis 30 mei Vlag van Verenigde Staten Duke Nalon Vlag van Verenigde Staten Lee Wallard Vlag van Verenigde Staten Lee Wallard Vlag van Verenigde Staten Kurtis Kraft-Offenhauser Firestone Verslag
3 Vlag van België Grand Prix van België Spa-Francorchamps 17 juni Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo Pirelli Verslag
4 Vlag van Frankrijk Grand Prix van Frankrijk Reims-Gueux 1 juli Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio

Vlag van Italië Luigi Fagioli

Vlag van Italië Alfa Romeo Pirelli Verslag
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk Grand Prix van Groot-Brittannië Silverstone 14 juli Vlag van Argentinië José Froilán González Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Argentinië José Froilán González Vlag van Italië Ferrari Pirelli Verslag
6 Vlag van Duitsland Grand Prix van Duitsland Nürburgring 29 juli Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Italië Ferrari Pirelli Verslag
7 Vlag van Italië Grand Prix van Italië Monza 16 september Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Italië Ferrari Pirelli Verslag
8 Vlag van Spanje Grand Prix van Spanje Circuit Pedralbes 28 oktober Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Pirelli Verslag

De races van dit kampioenschap waren toegankelijk voor FIA Formule 1 wagens, maar aan de Indianapolis 500 mochten alleen wagens meedoen die onder AAA-reglementen vielen.

Teams en coureurs[bewerken]

De volgende teams en coureurs concurreerden in het 1951 FIA Formule 1 kampioenschap.

Inschrijving Constructeur Chassis Motor Banden Coureur Ronden
Vlag van België Ecurie Belge Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van België Johnny Claes 1, 3–8
Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin 1, 3–4, 6, 8
Vlag van Frankrijk Yves Giraud-Cabantous Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Yves Giraud-Cabantous 1, 3–4, 6–8
Vlag van Frankrijk Guy Mairesse 1, 4
Vlag van Frankrijk Ecurie Rosier Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Louis Rosier 1, 3–8
Vlag van Frankrijk Henri Louveau 1
Vlag van Monaco Louis Chiron 3–8
Vlag van Verenigd Koninkrijk HW Motors HWM 51 Alta 2.0 L4s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk George Abecassis 1
Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 1
Vlag van Italië Scuderia Ferrari Ferrari 125
375
Ferrari 125 1.5 V12s
Ferrari 375 4.5 V12
Dunlop
Pirelli
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 1
Vlag van Italië Luigi Villoresi 1, 3–8
Vlag van Italië Alberto Ascari 1, 3–8
Vlag van Italië Piero Taruffi 1, 3, 6–8
Vlag van Argentinië José Froilán González 4–8
Vlag van Italië Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159 Alfa Romeo 158 1.5 L8s Pirelli Vlag van Italië Giuseppe Farina 1, 3–8
Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1, 3–8
Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 1, 7–8
Vlag van Italië Consalvo Sanesi 1, 3–5
Vlag van Italië Luigi Fagioli 4
Vlag van Italië Felice Bonetto 5–8
Vlag van Duitsland Paul Pietsch 6
Vlag van Zwitserland Enrico Platé Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s Pirelli Vlag van Monaco Louis Chiron 1
Vlag van Verenigde Staten Harry Schell 1, 4
Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 4, 6
Vlag van Zwitserland Ecurie Espadon Ferrari 212
166
Ferrari 375 2.5 V12 Pirelli Vlag van Zwitserland Rudi Fischer 1, 6–7
Vlag van Argentinië José Froilán González Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Argentinië José Froilán González 1
Vlag van Zwitserland Peter Hirt Veritas Meteor Veritas 2.0 L6 Pirelli Vlag van Zwitserland Peter Hirt 1
Vlag van België Ecurie Belgique Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van België André Pilette 3
Vlag van België Jacques Swaters 6–7
Vlag van Frankrijk Pierre Levegh Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Pierre Levegh 3, 6–7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Whitehead Ferrari 125 Ferrari 125 1.5 V12s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk GA Vandervell Ferrari 375 Ferrari 375 4.5 V12 Pirelli Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 4
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 5
Vlag van Frankrijk Equipe Gordini Simca-Gordini 15
11
Gordini 15C 1.5 L4s Englebert Vlag van Frankrijk Robert Manzon 4, 6–8
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant 4, 6, 8
Vlag van Frankrijk André Simon 4, 6–8
Vlag van Frankrijk Aldo Gordini 4
Vlag van Frankrijk Jean Behra 7
Vlag van Frankrijk Eugène Chaboud Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Eugène Chaboud 4
Vlag van Italië Scuderia Milano Maserati 4CLT/50
4CLT/48
Milano 1.5 L4s
Maserati 4CLT 1.5 L4s
Pirelli Vlag van Argentinië Onofre Marimon 4
Vlag van Spanje Francisco Godia-Sales 8
Vlag van Spanje Juan Jover 8
Vlag van Ierland Joe Kelly Alta GP Alta 1.5 L4s Dunlop Vlag van Ierland Joe Kelly 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM Ltd BRM P15 BRM P15 1.5 V16s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 5, 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Walker 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Richardson 7
Vlag van Duitsland Hans Stuck 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Gerard ERA B ERA 1.5 L6s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Shawe-Taylor ERA B ERA 1.5 L6s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Shawe-Taylor 5
Vlag van Italië Scuderia Ambrosiana Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk David Murray 5–6
Vlag van Verenigd Koninkrijk John James Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk John James 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Philip Fotheringham-Parker Maserati 4CL Maserati 4CLT 1.5 L4s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Philip Fotheringham-Parker 5
Vlag van Verenigd Koninkrijk Duncan Hamilton Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Duncan Hamilton 5–6
Vlag van Zwitserland Toni Branca Maserati 4CLT/48 Maserati 4CLT 1.5 L4s Pirelli Vlag van Zwitserland Toni Branca 6
Vlag van Brazilië Francisco Landi Ferrari 375 Ferrari 375 4.5 V12 Pirelli Vlag van Brazilië Chico Landi 7
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead Ferrari 125 Ferrari 125 1.5 V12s Dunlop Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead 7
Vlag van Italië OSCA Automobili OSCA OSCA 4500G OSCA 4500 4.5 V12 Pirelli Vlag van Italië Franco Rol 7
Vlag van Thailand Prince Bira Maserati 4CLT/48 OSCA 4500 4.5 V12 Pirelli Vlag van Thailand Prince Bira 8
Vlag van Frankrijk Georges Grignard Talbot-Lago T26C Talbot 23CV 4.5 L6 Dunlop Vlag van Frankrijk Georges Grignard 8

Puntentelling[bewerken]

De eerste vijf geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5
Punten 8 6 4 3 2

Daarnaast kreeg de rijder met de snelste ronde ook nog 1 punt.

Uitslagen coureurs[bewerken]

De vier beste resultaten tellen mee voor de eindstand.

Pos Coureur Vlag van Zwitserland Vlag van Verenigde Staten Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Spanje Pnt
ZWI 500 BEL FRA GBR DUI ITA SPA
1 Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio 1 9 1^ / 11^ 2 2 Ret 1 31 (37)
2 Vlag van Italië Alberto Ascari 6 2 2^ Ret 1 1 4 25 (28)
3 Vlag van Argentinië Jose Froilan Gonzalez Ret 2^ 1 3 2 2 22
4 Vlag van Italië Nino Farina 3 1 5 Ret Ret 3^ / ;Ret 3 19 (22)
5 Vlag van Italië Luigi Villoresi Ret 3 3 3 4 4 Ret 15 (18)
6 Vlag van Italië Piero Taruffi 2 Ret 5 5 Ret 10
7 Vlag van Verenigde Staten Lee Wallard 1 9
8 Vlag van Italië Felice Bonetto 4 Ret 3^ 5 7
9 Vlag van Verenigde Staten Mike Nazaruk 2 6
10 Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Parnell 4 5 DNS 5
11 Vlag van Italië Luigi Fagioli 1^ / 11^ 4
12 Vlag van Italië Consalvo Sanesi 4 Ret 10 6 3
13 Vlag van Frankrijk Louis Rosier 9 4 Ret 10 8 7 7 3
14 Vlag van Verenigde Staten Andy Linden 4 3
15 Vlag van Verenigde Staten Manny Ayulo 3^ 2
16 Vlag van Verenigde Staten Jack McGrath 3^ 2
17 Vlag van Zwitserland Toulo de Graffenried 5 Ret Ret Ret 6 2
18 Vlag van Frankrijk Yves Giraud-Cabantous Ret 5 7 Ret 8 Ret 2
19 Vlag van Verenigde Staten Bobby Ball 5 2
20 Vlag van Monaco Louis Chiron 7 Ret 6 Ret Ret Ret Ret 0
21 Vlag van Zwitserland Rudolf Fischer 11 6 0
22 Vlag van Frankrijk André Simon Ret Ret 6 Ret 0
23 Vlag van Verenigde Staten Henry Banks 6 0
Vlag van België André Pilette 6 0
25 Vlag van Frankrijk Robert Manzon Ret 7 Ret 9 0
26 Vlag van België Johnny Claes 13 7 Ret 13 11 Ret Ret 0
27 Vlag van Verenigde Staten Carl Forberg 7 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Walker 7 0
29 Vlag van Frankrijk Pierre Levegh 8 9 Ret 0
30 Vlag van Frankrijk Philippe Étancelin 10 Ret Ret Ret 8 0
31 Vlag van Verenigd Koninkrijk Stirling Moss 8 0
Vlag van Verenigde Staten Duane Carter 8 0
Vlag van Frankrijk Eugene Chaboud 8 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brian Shawe-Taylor 8 0
35 Vlag van Frankrijk Guy Mairesse 14 9 0
36 Vlag van Verenigd Koninkrijk Peter Whitehead Ret Ret 9 Ret 0
37 Vlag van Italië Franco Rol 9 0
38 Vlag van België Jacques Swaters 10 Ret 0
39 Vlag van Spanje Paco Godia 10 0
40 Vlag van Verenigd Koninkrijk Bob Gerard 11 0
41 Vlag van Verenigde Staten Harry Schell 12 Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Duncan Hamilton 12 Ret 0
Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant Ret Ret Ret Ret 0
Vlag van Frankrijk Henri Louveau Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk George Abecassis Ret 0
Vlag van Zwitserland Peter Hirt Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Tony Bettenhausen Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Duke Nalon Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Gene Force Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Sam Hanks Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Bill Schindler Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Mauri Rose Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Walt Faulkner Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Jimmy Davies Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Fred Agabashian Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Carl Scarborough Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Bill Mackey Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Chuck Stevenson Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Johnnie Parsons Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Cecil Green Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Troy Ruttman Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Duke Dinsmore Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Chet Miller Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Walt Brown Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Rodger Ward Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Cliff Griffith Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Bill Vukovich Ret 0
Vlag van Verenigde Staten George Connor Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Mack Hellings Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Johnny McDowell Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Joe James Ret 0
Vlag van Frankrijk Aldo Gordini Ret 0
Vlag van Argentinië Onofre Marimon Ret 0
Vlag van Ierland Joe Kelly Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Philip Fotheringham-Parker Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk David Murray Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk John James Ret 0
Vlag van Duitsland Paul Pietsch Ret 0
Vlag van Zwitserland Antonio Branca Ret 0
Vlag van Brazilië Chico Landi Ret 0
Vlag van Frankrijk Georges Grignard Ret 0
Vlag van Thailand Prince Bira Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Ken Richardson DNS 0
Pos Coureur Vlag van Zwitserland Vlag van Verenigde Staten Vlag van België Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Spanje Pnt
ZWI 500 BEL FRA GBR DUI ITA SPA
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde

  • ^ Positie (en e.v.t. punten) gedeeld door meerdere rijders van dezelfde wagen

Resultaten niet-kampioenschapsraces[bewerken]

Grand Prix Circuit Datum Winnaar Constructeur Verslag
Vlag van Italië I Gran Premio di Siracusa Syracuse 11 maart Vlag van Italië Luigi Villoresi Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Frankrijk XII Pau Grand Prix Pau 26 maart Vlag van Italië Luigi Villoresi Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Verenigd Koninkrijk III Richmond Trophy Goodwood 26 maart Vlag van Thailand Birabongse Bhanubandh Vlag van Italië Maserati Verslag
Vlag van Italië VI San Remo Grand Prix Ospedaletti 22 april Vlag van Italië Alberto Ascari Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Frankrijk I Grand Prix de Bordeaux Bordeaux 29 april Vlag van Frankrijk Louis Rosier Vlag van Frankrijk Talbot-Lago Verslag
Vlag van Verenigd Koninkrijk III BRDC International Trophy Silverstone 5 mei Vlag van Verenigd Koninkrijk Reg Parnell Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Frankrijk V Grand Prix de Paris Bois de Boulogne 20 mei Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Maserati Verslag
Vlag van Verenigd Koninkrijk V Ulster Trophy Dundrod 2 juni Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van Verenigd Koninkrijk I Grand Prix van Schotland Winfield 21 juli Vlag van Verenigd Koninkrijk Philip Fotheringham-Parker Vlag van Italië Maserati Verslag
Vlag van Nederland II Grote Prijs Formule 1 van Nederland Zandvoort 22 juli Vlag van Frankrijk Louis Rosier Vlag van Frankrijk Talbot-Lago Verslag
Vlag van Frankrijk XIII Grand Prix de l'Albigeois Albi 5 augustus Vlag van Frankrijk Maurice Trintignant Vlag van Frankrijk Simca-Gordini Verslag
Vlag van Italië XX Circuito di Pescara Pescara 15 augustus Vlag van Argentinië Jose Froilan Gonzalez Vlag van Italië Ferrari Verslag
Vlag van Italië V Gran Premio di Bari Bari 2 september Vlag van Argentinië Juan Manuel Fangio Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag
Vlag van Verenigd Koninkrijk IV Goodwood Trophy Goodwood 29 september Vlag van Italië Giuseppe Farina Vlag van Italië Alfa Romeo Verslag