Formule 1 in 1969

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
20e Formule 1-seizoen (1969)
Volgende: 1970
Vorige: 1968
Jackie Stewart, wereldkampioen 1969
Jackie Stewart, wereldkampioen 1969
Algemene informatie
Races 11
Coureurs 31
Constructeurs 10
Verdedigend
kampioen
Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill (coureurs)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus (constructeurs)
Eindstand coureurs
1e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart 63 (1e titel)
2e plaats Vlag van België Jacky Ickx 37
3e plaats Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 26
Eindstand constructeurs
1e plaats Vlag van Frankrijk Matra 66 (1e titel)
2e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham 49
3e plaats Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus 47
Portaal  Portaalicoon   Autosport

Het Formule 1 seizoen 1969 was het 20ste FIA Formula One World Championship seizoen. Het begon op 1 maart 1969 en eindigde op 19 oktober na elf races.

  • Jackie Stewart werd voor het eerst wereldkampioen met Matra, ingezet door Tyrrell. Het was het eerste wereldkampioenschap voor een Franse constructeur en het enige wereldkampioenschap met een chassis gebouwd in Frankrijk.
  • Na de Grand Prix van Monaco werden vleugels op het chassis verboden. Later zouden vleugels in een andere vorm wel terugkeren op de auto's.

Kalender[bewerken]

datum land circuit winnaar team verslag
1 1 maart Zuid-Afrika Kyalami Jackie Stewart Matra-Ford verslag
2 4 mei Spanje Montjuïc Jackie Stewart Matra-Ford verslag
3 18 mei Monaco Monte Carlo Graham Hill Lotus-Ford verslag
4 21 juni Nederland Zandvoort Jackie Stewart Matra-Ford verslag
5 5 juli Frankrijk Charade Circuit Jackie Stewart Matra-Ford verslag
6 19 juli Groot-Brittannië Silverstone Jackie Stewart Matra-Ford verslag
7 3 augustus Duitsland Hockenheim Jacky Ickx Brabham-Ford verslag
8 7 september Italië Monza Jackie Stewart Matra-Ford verslag
9 20 september Canada Mosport Park Jacky Ickx Brabham-Ford verslag
10 5 oktober Verenigde Staten Watkins Glen International Jochen Rindt Lotus-Ford verslag
11 19 oktober Mexico Autódromo Hermanos Rodríguez Denny Hulme McLaren-Ford verslag

Puntentelling[bewerken]

De eerste zes geklasseerden kregen punten, te weten:

Plaats 1 2 3 4 5 6
Punten 9 6 4 3 2 1

Uitslagen coureurs[bewerken]

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
1 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Stewart 1 1 Ret 1 1 1 2 1 Ret Ret 4 63
2 Vlag van België Jacky Ickx Ret 6 Ret 5 3 2 1 10 1 Ret 2 37
3 Vlag van Nieuw-Zeeland Bruce McLaren 5 2 5 Ret 4 3 3 4 5 Ret DNS 26
4 Vlag van Oostenrijk Jochen Rindt Ret Ret Ret Ret 4 Ret 2 3 1 Ret 22
5 Vlag van Frankrijk Jean-Pierre Beltoise 6 3 Ret 8 2 9 12* 3 4 Ret 5 21
6 Vlag van Nieuw-Zeeland Denny Hulme 3 4 6 4 8 Ret Ret 7 Ret Ret 1 20
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Graham Hill 2 Ret 1 7 6 7 4 9 Ret Ret 19
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Piers Courage Ret 2 Ret Ret 5 Ret 5 Ret 2 10 16
9 Vlag van Zwitserland Jo Siffert 4 Ret 3 2 9 8 11* 8 Ret Ret Ret 15
10 Vlag van Australië Jack Brabham Ret Ret Ret 6 Ret 2 4 3 14
11 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Surtees Ret 5 Ret 9 Ret DNS NC Ret 3 Ret 6
12 Vlag van Nieuw-Zeeland Chris Amon Ret Ret Ret 3 Ret Ret 4
13 Vlag van Verenigd Koninkrijk Richard Attwood 4 3
14 Vlag van Verenigd Koninkrijk Vic Elford 7 10 5 6 Ret 3
15 Vlag van Mexico Pedro Rodriguez Ret Ret Ret Ret 6 Ret 5 7 3
16 Vlag van Zwitserland Silvio Moser Ret Ret 7 Ret Ret 6 11 1
17 Vlag van Verenigd Koninkrijk Jackie Oliver 7 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 6 1
18 Vlag van Frankrijk Johnny Servoz-Gavin 6 NC 8 1
19 Vlag van Rhodesië Sam Tingle 8 0
20 Vlag van Verenigde Staten Pete Lovely Ret 9 0
21 Vlag van Verenigd Koninkrijk John Miles Ret 10 Ret Ret Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Bill Brack NC 0
Vlag van Verenigde Staten Mario Andretti Ret Ret Ret 0
Vlag van Zweden Jo Bonnier Ret Ret 0
Vlag van Canada George Eaton Ret Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Peter de Klerk Ret 0
Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Basil van Rooyen Ret 0
Vlag van Rhodesië John Love Ret 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Derek Bell Ret 0
Vlag van Canada John Cordts Ret 0
Vlag van Canada Al Pease DSQ 0
Pos Coureur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde

  • * Formule 2-wagens bezetten in de Grand Prix van Duitsland de posities vijf tot tien, maar deze rijders kwamen niet in aanmerking voor punten. De punten voor de vijfde en zesde plaats werden bijgevolg uitgereikt aan de rijders op de elfde en twaalfde plaats.

Uitslagen constructeurs[bewerken]

Alleen het beste resultaat per race telt mee voor het kampioenschap.

De viif beste resultaten van de eerste zes wedstrijden en de vier beste resultaten van de vijf laatste wedstrijden tellen mee voor de eindstand.

Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
1 Vlag van Frankrijk Matra-Ford 1 1 Ret 1 1 1 2 1 4 NC 4 66
2 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Ford Ret 6 2 5 3 2 1 5 1 2 2 49 (51)
3 Vlag van Verenigd Koninkrijk Lotus-Ford 2 Ret 1 2 6 4 4 2 3 1 9 47
4 Vlag van Verenigd Koninkrijk McLaren-Ford 3 2 5 4 4 3 3 4 5 Ret 1 38 (40)
5 Vlag van Verenigd Koninkrijk BRM 7 5 Ret 9 Ret Ret NC NC 3 6 7
6 Vlag van Italië Ferrari Ret Ret Ret 3 Ret Ret 6 Ret 5 7 7
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Cooper-Maserati 7 0
8 Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Repco 8 0
Vlag van Verenigd Koninkrijk Brabham-Climax Ret 0
Vlag van Verenigde Staten Eagle-Climax DSQ 0
Pos Constructeur Vlag van Zuid-Afrika 31 mei 1928-27 april 1994 Vlag van Spanje Vlag van Monaco Vlag van Nederland Vlag van Frankrijk Vlag van Verenigd Koninkrijk Vlag van Duitsland Vlag van Italië Vlag van Canada Vlag van Verenigde Staten Vlag van Mexico Pnt
ZAF SPA MON NED FRA GBR DUI ITA CAN USA MEX
Resultaat
Winnaar
2e plaats
3e plaats
Gefinisht, in punten
Gefinisht, geen punten
Niet geklasseerd (NC)
Niet gefinisht (DNF)
Niet gekwalificeerd (DNQ)
Gediskwalificeerd (DSQ)
Niet gestart (DNS)
Niet deelgenomen (-)
Uitgesloten (EX)
P Pole position

F Snelste ronde