Fort bij Vechten
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Fort bij Vechten bij Bunnik is een Nederlands fort, gebouwd van 1867 tot 1870. Het is binnen de gracht 17 ha groot en binnen de grenspalen 23 ha. Er zijn 16 miljoen bakstenen verwerkt in de 22 gebouwen van het fort. Het maakt deel uit van de Hollandse Waterlinie en is sinds 1996 eigendom van Staatsbosbeheer. Van 1950 tot 1996 was het fort in gebruik bij Defensie (150e depot) voor de opslag van non-ferro- en ferrometalen en rubberen binnen- en buitenbanden.
Fort Vechten bestaat uit een binnenfort, de reduit, en een buitenfort.
Fort bij Vechten is na Fort bij Rijnauwen het grootste fort van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Beide forten dienden om de Houtense Vlakte af te grendelen.
Het Waterliniepad loopt langs dit fort.
[bewerk] Huidige bestemming
Het fort wordt gebruikt voor recreatieve doeleinden. Zo kan er gekampeerd worden, worden er heel regelmatig feesten gehouden en worden er diverse outdoor evenementen georganiseerd. Er is in een loods een bezoekersinformatiecentrum Nieuw Hollandse Waterlinie gebouwd. Ook worden er rondleidingen gegeven en zijn er jaarlijks terugkerende evenementen, waaronder open zondagen (zomerperiode), Open Monumentenweekend (2e weekend van september), Houtfort (3e weekend van oktober) en Kersenfestival (in juni). Op het terrein van het fort is een unieke vorm van flora en fauna. Zo leven er 5 soorten vleermuizen (baardvleermuis, franjestaartvleermuis, dwergvleermuis, grootoorvleermuis en de watervleermuis).
[bewerk] Omgeving
In de buurt van het fort zijn Romeinse overblijfselen gevonden. In de Romeinse tijd heeft hier een castellum gestaan dat bekend stond onder de naam Fectio, te vinden op de Peutinger kaart. Op een toegangsweg is een hedendaagse gedenksteen aan de Romeinse grens geplaatst.
