Fotodegradatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fotodegradatie is de afbraak van moleculen onder invloed van licht. Blootstelling aan licht kan er voor zorgen dat onder andere lange plastic moleculen of 'polymeren' worden opgebroken in steeds kleinere plastic moleculen.[1] Echter, plastic kan door fotodegradatie niet helemaal worden afgebroken. Er blijven altijd zeer kleine plastic moleculen over die vervuiling van de grond en het water veroorzaken.

Het proces[bewerken]

Fotodegradatie ontstaat doordat fotonen met een zeer hoog energieniveau uit licht met een korte golflengte, zoals ultraviolet licht, worden opgenomen door de moleculen. Doordat de moleculen deze hoog energetische fotonen opnemen, komen de elektronen in een hogere energetische staat die tot oxidatie, breking en verandering van de moleculaire structuur kan leiden.

Vormen van fotodegradatie[bewerken]

Er zijn verschillende vormen van fotodegradatie. Bij fotodissociatie worden grote moleculen in kleinere stukjes opgedeeld.[2] Het veranderen van de vorm en eigenschappen van een molecule onder invloed van licht wordt ook fotodegradatie genoemd.

Toepassingen[bewerken]

Een veel gebruikte toepassing van fotodegradatie is de behandeling van vervuild water met ultraviolet licht. De opgeloste moleculen in het water die de vervuiling veroorzaken worden onder invloed van het licht omgezet in koolstofdioxide.[3]

Fotodissociatie in de plasticsoep[bewerken]

Een van de hoogste concentraties aan plastic deeltjes in water ter wereld is de zogeheten plasticsoep in de Grote Oceaan. Om deze reden wordt daarin veel onderzoek gedaan naar fotodegradatie van plastic en de effecten hiervan. Als gevolg van fotodegradatie bestaat de 'soep' grotendeels uit minuscule plastic deeltjes.[4] Deze deeltjes worden door vissen en andere zeedieren vaak aangezien voor het eetbare plankton. Opname van te veel plastic deeltjes en de toxische stoffen die daar vaak aan gebonden zijn kan uiteindelijk de dood tot gevolg hebben. Consumptie van deze vissen kan voor de mens ook schadelijk zijn.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. International Union of Pure And Applied Chemistry (IUPAC) (1996). Glossary of terms used in photochemistry, Pure and Applied Chemistry, 68(12), 2223-2286.
  2. R. Schinke (1993). Photodissociation Dynamics, Cambridge Univer-sity Press, Cambridge.
  3. Ralph W. Matthews (1986). Photo-oxidation of organic material in aqueous suspensions of titanium dioxide, Elsevier Ltd, Volume 20(5), 569-578.
  4. R. C. Thompson (1994), Lost at Sea: Where Is All the Plastic? Volume 304(5672), 838.