Fotonica

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Fotonica of Opto-elektronica is een wetenschappelijke en technische discipline die zich bezighoudt met de wisselwerking tussen licht (fotonen) en elektronen (elektronica). Het gaat dus om elementen die elektrische stroom omzetten in licht (lichtbron) en elementen die licht omzetten in elektrische stroom (lichtdetector).

Onder de lichtbronnen vallen niet zozeer de klassieke gloeilamp en tl-fluorescentielamp, maar veeleer de led (licht emitterende diodes, kortweg lichtdiodes) en de lasers, vooral halfgeleiderlasers. Ook plasmascherm, CRT-kathodestraalbuis, tft (dunne filmtechniek)-schermen en lcd (vloeibare kristallen displays) vallen eronder. Bij de detectoren vallen er klassieke thermische sensoren en videcons onder, maar vooral CCD (ladingsgekoppelde devices) camera's en de fotodiode.

Kenmerkend voor fotonica is de veelvuldige inzet van 3-5- en 2-6-halfgeleiders in plaats van het klassieke silicium (en germanium). Silicium en germanium zitten in groep 4 van het periodiek systeem der elementen. De fotonica gebruikt dus verbindingen als galliumarsenide GaAs en aluminiumgalliumarsenide AlGaAs. Dit zijn dus verbindingen van elementen uit groepen 3 en 5 van de tabel van Mendelejev. Ook indiumtelluride InTe en zinksulfide ZnS vinden toepassingen. Dat zijn verbindingen van elementen uit de groepen 2 en 6 van de tabel van Mendeljev.

Praktische toepassingen van fotonica bevinden zich in heel veel sectoren. Zo zijn er beeldschermen voor computers, webcams, lasers om cd en dvd schijven te lezen en te schrijven, leds voor aanduiding, halfgeleiderlasers of leds en diodes voor communicatie over optische vezels, camera's voor bewaking, nachtzichttoestellen, optische systemen om wapens te richten, optische temperatuurmeting, infraroodkijker en dies meer. Ook zonnecel om de energie van zonnelicht om te zetten in elektriciteit vallen eronder.