Fraccen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Toren om mee in de grond te boren naar aardgas (Pennsylvania, VS)

Fraccen (of fracken) is de algemeen gebruikte term in het Nederlands voor wat internationaal bekendstaat als "fracking" of hydraulic fracturing (letterlijk: hydraulisch kraken). Het is een methode om schaliegas vrij te maken door millimetergrote scheurtjes te creëren in het brongesteente waar het gas in opgesloten zit. Dit gebeurt door water, zand en een hoeveelheid chemicaliën onder hoge druk (400 tot 1000 bar) in de boorput te pompen. De gebruikte energie om deze drukken op te wekken moet bij de berekening van de CO2 uitstoot worden opgeteld. Dit is bijgevolg een nadeel ten opzichte van zuivere winning van aardgas.

De toegevoegde chemicaliën moeten corrosie voorkomen, de groei van bacteriën remmen en de stromingsweerstand van de bodem verlagen. Uit het oogpunt van concurrentie houden de gasproducenten de samenstelling van de chemicaliën het liefst geheim. De Nederlandse Olie en Gas Exploratie en Productie Associatie (NOGEPA) heeft in 2012 een lijst gepubliceerd met de meest gebruikte fracchemicaliën. Er zitten schadelijke stoffen in het fracmengsel zoals het carcinogene benzeen en formaldehyde.[1] De zandkorrels gaan in de scheurtjes zitten en houden deze open, ook nadat het pompen gestopt is. Dit zorgt ervoor dat het gas een vrije doorgang heeft naar de boorput. Het weglekkende methaangas is een broeikasgas dat 23x zo schadelijk is als koolstofdioxide. Dit zal ook in de CO2 uitstootberekening voor schaliegas mee moeten worden genomen. Verontreiniging van grond- of oppervlaktewater met fracchemicaliën is een onderkend risico van het toepassen van deze methode.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. De Ingenieur, nummer 1 jaargang 124, 20 jan 2012.