François Coppée

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
François Coppée

François Édouard Joachim Coppée (Parijs, 26 januari 1842 - aldaar, 23 mei 1908) was een Franse (toneel)schrijver en dichter.

Loopbaan[bewerken]

Coppée was reeds in de kring der "Parnassisten" zeer vroegtijdig een leider en een meester. In 1866 verscheen zijn eerste bundel Le Reliquaire en in 1868 gedichten, Les intimés, destijds veel besproken maar spoedig vergeten door het overweldigende succes dat zijn "Grève des forgerons" had. Coppée declameerde dat gedicht zelf van het toneel af. Grote populariteit won Coppée echter door zijn "Le Passant" waarin Sarah Bernhardt de hoofdrol vervulde, hoewel zijn latere grote drama's "Madame de Maintenon" (1882) en "Severo Tortelli" minder insloegen.

Bekend is ook de eenakter "De viool van Cremotta", die in Nederland veel werd opgevoerd. Van zijn, ook in het Nederlands, vertaalde romans en novellen noemen we hier "Een idylle gedurende 't beleg", "Olivier", "De Bannelinge" en "Twintig nieuwe vertellingen".

In 1884 werd Coppée verkozen tot lid van de Académie française.

Bronnen, noten en/of referenties
  • 1908. Eigen Haard.