François Mansart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
François Mansart

François Mansart (23 januari 1598 - 23 september 1666) is een Frans architect.

Mansart stond bekend om zijn koppigheid en perfectionisme. Meer dan eens liet hij zijn bouwwerk neerhalen om opnieuw te beginnen, hetgeen de kosten aanzienlijk opdreef. Een bepaalde dakvorm, het mansardedak, is naar hem genoemd. Hij was weliswaar niet de uitvinder van het mansardedak maar heeft er wel heel vaak gebruik van gemaakt.

Hij was de grootoom van de architect Jules Hardouin-Mansart.

Na de troonsbestijging van Lodewijk XIV verloor Mansart veel opdrachten aan andere architecten.

Werken[bewerken]

  • Château de Balleroy
  • Château de Berny (1623-1625)
  • Temple du Marais (Kapel) (1632-1634)
  • Hôtel de la Vrillière (1635-1650), te Parijs
  • Château de Maisons-Laffitte (1641-1650)
  • Hôtel Carnavalet (v. 1650)
  • Château de Guiry-en-Vexin,
  • Val-de-Grâce

Andere opdrachten[bewerken]

Externe link[bewerken]

(fr) Biografie en werken van François Mansart