Francesco Rosi
Francesco Rosi (Napels, 15 november 1922) is een Italiaans neorealistische filmregisseur.
Hij begon als assistent van onder anderen Luchino Visconti en als scriptschrijver. In 1952 nam hij de regie van de film Camicie Rosse over van Goffredo Allessandri nadat die door een auto-ongeval uitgeschakeld was.
Zijn doorbraak kwam in 1958 met La sfida, een film over corruptie. Ook in zijn latere films zoals Salvatore Giuliano, Le mani sulla città, Il caso Mattei, Tre fratelli, Cristo si è fermato a Eboli of zijn meesterwerk Cadaveri eccellenti trok Rosi verder van leer tegen een aantal wantoestanden in de Italiaanse maatschappij. Een en ander noopte hem ook om tijdelijk uit te wijken naar Spanje.
Alhoewel hij vaak filmde met onbekende acteurs en op niet-alledaagse locaties, maakte hij toch ook meer conventionele cinema zoals bewerkingen van Georges Bizet (Carmen met Plácido Domingo) en Gabriel Garcia Marquez (Cronaca di una morte annunciata met Ornella Muti). Later volgden nog Dimenticare Palermo en La tregua.
Le mani sulla città won een Gouden Leeuw in 1963. Il caso Mattei kreeg in 1972 een Gouden Palm. Tre fratelli uit 1981 werd genomineerd voor een Oscar. Op het Filmfestival van Berlijn in 2008 werd Rosi gehuldigd met de Gouden Erebeer en de vertoning van enkele van zijn films, met als hoogtepunt Salvatore Giuliano, die in 1962 de Zilveren Beer voor beste regie had gewonnen.
Externe link [bewerken]
- (en)
Francesco Rosi in de Internet Movie Database
