Francis Arinze

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Francis Arinze
Card. Francis Arinze.jpg
Kardinaal van de rooms-katholieke Kerk
Wapen kardinaal
Rang Kardinaal-bisschop
Ambt emeritaat
Titeldiakonie 1985-1996: San Giovanni della Pigna
Titelkerk 1996-2005: San Giovanni della Pigna
Suburbicair bisdom 2005-heden: Velletri-Segni
Creatie
Gecreëerd door Johannes Paulus II
Consistorie 25 mei 1985
Kerkelijke carrière
Eerdere functies 1958-1965: Priester van het aartsbisdom Onitsha
1965-1967: Hulpbisschop van het aartsbisdom Onitsha
1967-1984: Aartsbisschop van het aartsbisdom Onitsha
1984-1985: Pro-prefect Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog
1985-2002: Prefect Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog
2002-2008: Prefect Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten
Portaal  Portaalicoon   Christendom

Francis Arinze (Eziowelle, 1 november 1932) is een Nigeriaans kardinaal en aartsbisschop van de katholieke Kerk.

Achtergrond en studies[bewerken]

Arinze kwam uit een animistische familie. Op negenjarige leeftijd werd hij gedoopt en werd hij christen. Arinze studeerde aan het seminarie van Nuewi en studeerde in 1956 af. Van 1956 tot 1959 gaf hij les op dit seminarie. Daarna studeerde hij filosofie aan het seminarie van Enugu. In 1961 ging hij naar Rome om theologie te studeren.

Priester[bewerken]

Op 23 november 1958 werd hij in de kapel van het seminarie tot priester gewijd. Arinze was van 1967 tot 1968 hoogleraar in de liturgie, logica en filosofie aan het Bigard-seminarie. Daarna werd hij benoemd tot regionaal-secretaris voor rooms-katholieke educatie in Oost-Nigeria. Later werd hij naar Londen overgeplaatst waar hij pedagogie studeerde. In 1970 studeerde hij af.

Bisschop, aartsbisschop en kardinaal[bewerken]

Arinze werd op 29 augustus 1965 tot bisschop gewijd en op 26 juni 1967 tot aartsbisschop benoemd. Op 6 juli 1971 werd hij coadjutor van de aartsbisschop van Onitsha in Nigeria. Als coadjutor bleek Arinze een kundig bestuurder. In 1985 werd hij tot voorzitter van de Nigeriaanse bisschoppenconferentie gekozen.

Op 25 mei 1985 werd Arinze door paus Johannes Paulus II kardinaal gecreëerd. Twee dagen later benoemde de paus hem tot president van het Secretariaat voor de niet-christenen van de Romeinse Curie, sinds 1988 Pauselijke Raad voor de Interreligieuze Dialoog geheten. Arinze was aanvankelijk kardinaal-diaken en sinds 29 januari 1996 kardinaal-priester. Zijn titelkerk was de San Giovanni della Pigna.

In 1994 werd Arinze voorzitter van de Synodale Raad van Afrikaanse Bisschoppen. Hij organiseerde in die hoedanigheid de reis van paus Johannes Paulus II naar Nigeria in 1998. Op 24 oktober 1999 ontving Arinze een gouden medaille van de Internationale Raad van christenen en joden. Deze raad probeert christenen en joden via een interreligieuze dialoog dichter bij elkaar te brengen. Arinze wordt geprezen om zijn kennis van andere godsdiensten en als voorzitter van de Pauselijke Raad heeft hij veel bijgedragen aan de interreligieuze dialoog. In het jaar 2000 was Arinze lid van het Comité van het Jubeljaar. Dit comité hield zich bezig met het in goede banen leiden van de activiteiten die dat jaar in het Vaticaan en elders in de Rooms-Katholieke Kerk plaatsvonden.

Op 1 oktober 2002 werd Arinze prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst en de Regeling van de Sacramenten. Onder zijn verantwoordelijkheid werd de instructie Redemptionis Sacramentum in maart 2004 gepubliceerd.

Na het overlijden van paus Johannes Paulus II werd hij genoemd als mogelijke opvolger van de paus. Als Arinze uitverkozen was geweest, dan zou hij de eerste Afrikaanse paus in meer dan 1500 jaar tijd zijn geweest. Op 25 april 2005 volgde hij de tot paus gekozen kardinaal Joseph Ratzinger op als kardinaal-bisschop van Velletri-Segni. Kardinaal Arinze nam op 22 mei 2005 bezit van deze titulaire bisschopszetel in de kathedraal van San Clemente in Velletri.

Arinze staat bekend omwille van zijn orthodoxe inzichten inzake geloofsleer en moraal. Op 9 december 2008 kreeg hij ontslag als prefect van de Congregatie voor de Goddelijke Eredienst. Hij werd in die functie opgevolgd door Antonio kardinaal Cañizares Llovera, tot het moment van zijn benoeming aartsbisschop van Toledo.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]