Franciscus Xaverius Bianchi
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
De Heilige Franciscus Xaverius Bianchi, bijg. de Apostel van Napels (Arpino, 1743 - Napels, 31 januari 1815) was een Italiaans priester.
Bianchi studeerde in Napels en trad toe tot de barnabieten toen hij 14 was, tegen de zin van zijn familie in. In 1767 werd hij tot priester gewijd, waarna hij voorzitter werd van 2 colleges. Hij was bekend om zijn grenzeloze zorg voor zieken en verlatenen, zijn inspanningen om te vermijden dat meisjes in de prostitutie raakten, zijn verstervingen, zijn profetische gaven en als wonderdoener. Men zegt dat hij de lavastroom uit de Vesuvius in 1805 deed stoppen. Hij ruïneerde zijn gezondheid door zijn vele werk en kon op het einde van zijn leven niet meer lopen, maar toch bleef hij hen helpen, die er nog erger aan toe waren dan hijzelf. Toen de barnabieten verdreven werden uit Napels, was zijn gezondheid zo zwak dat hij alleen werd achtergelaten en eenzaam stierf. Bianchi werd in 1951 heilig verklaard door paus Pius XII.
