Frank Furedi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frank Furedi

Frank Furedi (Hongarije, Boedapest, 1947) is hoogleraar sociologie aan de Universiteit van Kent, dwarsdenker en auteur van diverse boeken over imperialisme, rassenrelaties, onderwijs, terrorisme en angst. Hij zou de meest geciteerde socioloog in de Britse pers zijn.

Biografie[bewerken]

Hij emigreerde samen met zijn ouders na de mislukte Hongaarse opstand tegen het communistische regime van 1956 naar Canada. In Montreal (Canada) studeerde hij geschiedenis aan de McGill-University en kwam in in aanraking met de radicale studentenbeweging. Hij belandde op een zwarte lijst en kwam geen Canadese universiteit meer binnen. In de London University vond hij in 1969 een promotieplaats. In de jaren zeventig richtte hij onder het pseudoniem Frank Richards de Revolutionaire Communistische Partij mee op en werd er voorzitter van. In de jaren negentig was hij betrokken bij de humanistisch gerichte campagnes voor vrije meningsuiting.

Thema's[bewerken]

Aanvankelijk publiceerde hij over de westerse rechtvaardiging van Afrikaanse neokolonisatie. In de jaren negentig werd hij internationaal bekend met zijn studie Culture of Fear (Continuum, 1997) over de repercussies van angst en onzekerheid in de Westerse samenleving. Het Westen cultiveert de angst voor risico’s: voedsel is onbetrouwbaar, het milieu gaat naar de knoppen, technologie maakt van mensen slaven, pedofielen azen op kinderen en sinds 9/11 ziet men overal terroristen. Daarna publiceerde hij over opvoeding in Paranoid Parenting (Allen Lane, 2001), over het gebrek aan moedige en onderbouwde morele en politieke visie in Where Have All the Intellectuals Gone? (Continuum, 2004) en in 2006 belichtte hij de paradox van mensen die nooit zo lang studeerden als vandaag enerzijds en hun leven in één van de oppervlakkigste culturen aller tijden anderzijds. Waarom is men achterdochtig als het eruditie aankomt, vroeg hij zich af in Waar zijn de intellectuelen? in 2006. In 2009 klaagt hij het onderwijssysteem aan dat doordrongen wordt van amusement, socialisatie en therapie in Wasted: Why Education Isn't Educating (Continuum, 2009). Naast boeken schrijft hij columns en commentaren voor het internettijdschrift www.spiked-online.com, The Guardian en The Times Higher Education Supplement over onkritische journalistiek, conformisme, betutteling en het gebrek aan morele moed.

Bibliografie[bewerken]

  • The Soviet Union Demystified: A Materialist Analysis, Junius Publications, 1986
  • The Mau Mau War in Perspective, James Currey Publishers, 1989
  • Mythical Past, Elusive Future: History and Society in an Anxious Age, Pluto Press, 1991
  • The New Ideology of Imperialism: Renewing the Moral Imperative, Pluto Press, 1994
  • Colonial Wars and the Politics of Third World Nationalism, IB Tauris, 1994
  • Culture of Fear: Risk Taking and the Morality of Low Expectation, Continuum International Publishing Group, 1997
  • Population and Development: A Critical Introduction, Palgrave Macmillan, 1997
  • The Silent War|The Silent War: Imperialism and the Changing Perception of Race, Pluto Press, 1998
  • Courting Mistrust: The Hidden Growth of a Culture of Litigation in Britain, Centre for Policy Studies, 1999
  • Paranoid Parenting: Abandon Your Anxieties and Be a Good Parent, Allen Lane, 2001
  • Therapy Culture: Cultivating Vulnerability in an Uncertain Age, Routledge, 2003
  • Confronting Twenty-First Century Philistinism, Continuum International Publishing Group, 2004[1]
  • The Politics of Fear. Beyond Left and Right, Continuum International Publishing Group, 2005
  • Invitation to Terror: The Expanding Empire of the Unknown, Continuum International Publishing Group, 2007
  • Wasted: Why Education Isn't Educating, Continuum International Publishing Group, 2009

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties