Frank Vandenbroucke (politicus)
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
.svg){kind=small}
Frank Ignace Georgette Vandenbroucke (Leuven, 21 oktober 1955) is een gewezen Vlaams sp.a-politicus.
Inhoud |
[bewerken] Levensloop
Vandenbroucke heeft een katholieke achtergrond en groeide op als jongste kind in een vooraanstaande Leuvense artsenfamilie. Hij behaalde een licentiaatsdiploma in de Economische Wetenschappen (K.U.Leuven 1978) (waar hij al in 1974 de eerste studenten-cursus marxistische economie hielp mee organiseren), en studeerde in Cambridge (Economie 1981-1982) en aan de Universiteit van Oxford (Faculty of Social Studies 1996-1999). Hij was onderzoeksassistent in het Centrum voor Economische Studiën van de K.U.Leuven (1978-1980) en na zijn studie in Cambridge staflid SEVI (SP-studiedienst) (1982-1985).
Frank Vandenbroucke is door Louis Tobback naar de toenmalige SP gehaald, waar hij al snel opklom in de partij. In 1985 werd hij volksvertegenwoordiger en werd herkozen in 1987, 1991 en 1995. Hij werd vrij jong (34) partijvoorzitter. In maart 1994 nam hij ontslag uit de federale regering als minister van buitenlandse zaken naar aanleiding van het Agustaschandaal,[1] ging naar Oxford om 3 jaar te studeren en kwam bij de vorming van het paars-groene kabinet Verhofstadt terug als federaal minister van sociale zaken en pensioenen. In deze periode lanceerde hij, samen met premier Verhofstadt, het concept van de 'Derde Weg' en de 'Actieve Welvaartsstaat', een synthese van liberale en sociaaldemocratische ideeën en idealen, gelanceerd door de Labour-regering van Tony Blair. Na de vorming van het tweede kabinet Verhofstadt werd hij na een herschikking minister in de Vlaamse regering (bevoegdheden: Werk, Onderwijs en Vorming).
In het voorjaar van 2006 kreeg zijn onderwijsbeleid scherpe kritiek van studenten en personeel naar aanleiding van zijn voorstel voor een resultaatsgebonden financiëring van het hoger onderwijs. Critici vrezen dat deze maatregel een afbouw van de democratisering van het hoger onderwijs betekent en bovendien nefast zal zijn voor de kwaliteit van het onderwijs in universiteiten en hogescholen.
Begin mei 2008 werd bekend dat Frank Vandenbroucke tijdens een sp.a-partijbureau had gedreigd met ontslag als vicepremier en minister in de Vlaamse regering. Hij was het er niet mee eens dat zijn partij niet wilde wegen op de onderhandelingen voor een nieuwe staatshervorming omdat de Vlaamse socialisten geen deel meer uitmaakten van de federale meerderheid. ‘Hier gaat het om het veiligstellen van ons sociaal model, het versterken van de sociale zekerheid en van alle overheden in dit land’, zo liet hij verstaan.
Na de Vlaamse verkiezingen 2009 werd Frank Vandenbroucke, die een enorme hoeveelheid voorkeurstemmen had behaald in Vlaams-Brabant en de wens had geuit om zijn mandaat voort te zetten, toch niet meer als minister voorgedragen door de voorzitter van de sp.a, Caroline Gennez. Om die reden ligt de voorzitter wat onder vuur. Hij werd als Minister van Onderwijs opgevolgd door de Brusselse sp.a-politicus Pascal Smet en als Minister van Werk door N-VA'er Philippe Muyters.
In 2009 zetelde hij in het Vlaams Parlement en vond hij de tijd om les te geven aan de Universiteit Antwerpen (het vak 'sociaal-economische analyse' in de opleiding sociaal-economische wetenschappen) en de K.U.Leuven. Sinds 1 mei 2011 is hij bijzonder hoogleraar op de Den Uyl-leerstoel aan de Faculteit der Maatschappij- en Gedragswetenschappen van de Universiteit van Amsterdam (UvA).
In november 2009 werd hij tot minister van Staat benoemd.
Bij de federale verkiezingen van 13 juni 2010 slaagde Frank Vandenbroucke erin om als lijstduwer met een aanzienlijk aantal voorkeursstemmen verkozen te worden voor de Senaat. Na de verkiezingen ging hij er ook zetelen.
Op 1 oktober 2011 neemt Vandenbroucke ontslag als senator. Hij zal dan eveneens zijn ambt als gemeenteraadslid in Scherpenheuvel-Zichem neerleggen. Hij wil zo meer tijd kunnen vrijmaken voor zijn wetenschappelijk onderzoek rond sociale en werkgelegenheidspolitiek.[2] Eind 2011 werd Vandenbroucke aangesteld als hoogleraar aan de K.U.Leuven. Zijn onderzoek richt zich er op sociale ontwikkelingen in de lidstaten van de Europese Unie. Aan de Universiteit Antwerpen zal hij in 2012 als eerste de Leerstoel Herman Deleeck aan het Centrum voor Sociaal Beleid bezetten.[3][4]
[bewerken] Overzicht politieke activiteiten
- Gemeenteraadslid Scherpenheuvel-Zichem
- Volksvertegenwoordiger (1985-1996)
- SP-voorzitter (1989-1994)
- SP-fractieleider in de Kamer van Volksvertegenwoordigers (1995-1996)
- Vice-eersteminister en Minister van Buitenlandse Zaken (1994-1995)
- Minister van Sociale Zaken en Pensioenen (Federale regering Verhofstadt I) (12 juli 1999 - 11 juli 2003)
- Minister van Werk en Pensioenen (Federale regering Verhofstadt II) (12 juli 2003 - 22 juli 2004)
- Minister van Werk, Onderwijs en Vorming (Vlaamse regering Leterme I en Regering-Peeters I) (2004-2009).
- Vlaams parlementslid (2009-6 juli 2010)
- Minister van Staat (2 november 2009-heden)
- Senator (6 juli 2010-oktober 2011)
[bewerken] Lidmaatschap
Vandenbroucke is vrijmetselaar. [5]
[bewerken] Referenties
- ↑ http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/detail/395144/1995/03/23/Minister-van-BZ-in-Belgie-treedt-af-wegens-Agusta-affaire.dhtml
- ↑ Frank Vandenbroucke neemt ontslag uit de Senaat. De Morgen (23 september 2011). Geraadpleegd op 23 september 2011.
- ↑ Frank Vandenbroucke kiest voor een academische loopbaan aan de K.U.Leuven. Dagkrant K.U.Leuven (19 december 2011). Geraadpleegd op 19 december 2011.
- ↑ Frank Vandenbroucke wordt hoogleraar aan KUL. deredactie.be (19 december 2011). Geraadpleegd op 19 december 2011.
- ↑ Van de Sande, Anton, Vrijmetselarij in de lage landen, Walburg Pers, Zutphen (NL), 2002, ISBN 9057301598
| Voorganger: Karel Van Miert |
Partijvoorzitter van de SP 1989-1994 |
Opvolger: Louis Tobback |
| Voorganger: Willy Claes |
Vice-eersteminister 1994-1995 |
Opvolger: Erik Derycke |
| Voorganger: Willy Claes |
Minister van Buitenlandse Zaken 1994-1995 |
Opvolger: Eric Derycke |
| Voorganger: Magda De Galan |
Minister Sociale Zaken 1999-2003 |
Opvolger: Rudy Demotte |
| Voorganger: Jan Peeters |
Minister van Pensioenen 1999-2004 |
Opvolger: Bruno Tobback |
| Voorganger: Laurette Onkelinx |
Minister van Werk 2003-2004 |
Opvolger: Freya Van den Bossche |
| Voorganger: Marleen Vanderpoorten |
Vlaams Minister van Onderwijs en Vorming 2004-2009 |
Opvolger: Pascal Smet |
