Frank Vanhecke
| Frank Vanhecke | ||||
 |
||||
| Naam | Frank Arthur Hyppolite Vanhecke | |||
| Geboren | Brugge, 30 mei 1959 | |||
| Regio |  Vlaanderen |
|||
| Land | .svg){kind=small} België |
|||
| Functie | Politicus | |||
| Partij | ? - 1977 VU 1977 - 1978 VNP 1978 - 2004 Vlaams Blok 2004 - 2011 Vlaams Belang |
|||
| Functies | ||||
| ? - ? | Bestuurslid NJSV | |||
| ? - ? | Bestuurslid NSV | |||
| ? - ? | Bestuurslid VU | |||
| 1986 - 2011 | Bestuurslid Vlaams Blok | |||
| 1989 - 1994 | Adjunct-algemeen secretaris Europees Rechts |
|||
| 1994 - 2003 | Europees Parlementslid[1] | |||
| 1995 - 1996 | Gemeenteraadslid Brugge | |||
| 1996 - 2004 | Partijvoorzitter Vlaams Blok | |||
| 2001 - 2012 | Gemeenteraadslid Brugge | |||
| 2003 - 2004 | Senator | |||
| 2003 - 2004 | Fractievoorzitter Senaat[2] | |||
| 2003 - 2004 | Lid Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa |
|||
| 2003 - 2004 | Lid Assemblee van de West-Europese Unie |
|||
| 2004 - 2008 | Partijvoorzitter Vlaams Belang | |||
| 2004 - heden | Europees Parlementslid | |||
| ? - heden | Ondervoorzitter EVD | |||
| Website | ||||
|
||||
Frank Arthur Hyppolite Vanhecke[3] (Brugge, 30 mei 1959) is een Belgisch politicus. Hij zetelt momenteel als onafhankelijke in het Europees Parlement.
Inhoud |
Levensloop[bewerken]
Jeugd[bewerken]
Reeds op zeer jonge leeftijd werd hij actief binnen het Taal Aktie Komitee (TAK) en de Nationalistische Studenten Vereniging (NSV). Van deze laatste organisatie zou hij later bestuurslid worden, evenals van het Nationalistisch JongStudentenVerbond (NJSV). Als scholier werd hij tevens lid van de Volksunie - waarbij hij een tijdlang bestuurslid was - maar verliet deze partij na de goedkeuring van het Egmontpact. Vervolgens sloot hij zich aan bij de Vlaams Nationale Partij (VNP) van Karel Dillen en diens opvolger Vlaams Blok.[4]
Vanhecke studeerde in 1981 af aan de VUB als licentiaat in de 'Letteren en Wijsbegeerte' (communicatiewetenschappen).
Vlaams Blok[bewerken]
Voor deze partij werd hij arrondissementeel bestuurslid en vervolgens in 1986 lid van het partijbestuur. In juni 1994 werd hij verkozen voor het Europees Parlement. Een mandaat dat hij zou uitoefenen tot aan zijn kortstondige aanstelling in 2003 in de Senaat. Hier werd hij actief als fractievoorzitter tot in 2004. In dat jaar keerde hij terug naar het Europees Parlement, waar hij tot op heden in zetelt. Op 8 juni 1996 nam hij daarnaast het voorzitterschap van het Vlaams Blok over van Karel Dillen.
Na de federale verkiezingen van 10 juni 2007 gaf Vanhecke toe dat het cordon sanitaire de partij stemmen had gekost. De partij verloor ten opzichte van de Vlaamse verkiezingen van 2004, 220 000 stemmen. Vanhecke stelde tijdens de laatste kiescampagne bij de VB-aanhang een vorm van demoralisering vast. "Zij willen", aldus Vanhecke, "voor ons blijven stemmen, maar beseffend dat we niet aan het beleid kunnen deelnemen". De voorzitter heeft als opdracht een tactiek te destilleren die de partij naar de Vlaamse verkiezingen van 2009 loodst.[5]
Op 12 januari 2008 raakte bekend dat Vanhecke zich niet meer kandidaat zal stellen voor het voorzitterschap na 12 jaar dienst in die functie. Hij werd opgevolgd door Bruno Valkeniers. [6]
Racismeproces[bewerken]
Op 10 april 2008 vroeg de Minister van Justitie Jo Vandeurzen aan de Voorzitter van het Europees Parlement Hans-Gert Pöttering de opheffing van de parlementaire onschendbaarheid van gewezen Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke om hem te kunnen vervolgen op basis van de racismewet in verband met een artikel uit een publicatie van het VB. In dat bewuste artikel was sprake van vermeend vandalisme door allochtonen. Het artikel was niet door Vanhecke geschreven, wel was hij de verantwoordelijke uitgever van het lokale blad. Bij een eventuele veroordeling wegens racisme riskeerde Vanhecke zijn mandaat als Europees parlementslid te verliezen en riskeert hij de ontzetting van zijn politieke rechten.[7]
Op 18 november 2008 besliste het Europees Parlement om de parlementaire onschendbaarheid van de gewezen VB-voorzitter op te heffen. Bijgevolg kon hij vervolgd worden door de rechtbank van Dendermonde inzake de pamfletten die werden verspreid en mogelijks indruiste tegen de antiracismewet.[8]
Conflict[bewerken]
Op 29 november 2009 nam hij ontslag uit het partijbestuur van Vlaams Belang. Dit uit onvrede met de nieuwe samenstelling ervan, die naar zijn gevoel gedicteerd werd door de Antwerpse bestuursleden.[9] Wel bleef hij nog Europees parlementslid voor het Vlaams Belang evenals lid van het hoogste gezagsorgaan in die partij, de partijraad. Hij bleef ook erevoorzitter van de partij.
Eind september 2010 verklaarde Vanhecke nooit meer op een kieslijst van het VB te staan. In dit verband zei hij: Ik heb, na een conflict met de partijtop, niet deelgenomen aan de jongste federale verkiezingen. Het zou zeer onkies zijn om de volgende keer, wanneer het over de verlenging van mijn Europese mandaat gaat, wél weer een verkiesbare plaats te eisen: ik zal dus nooit meer op een lijst staan. Na afloop van mijn mandaat zal ik mijn leven verder opbouwen in de privésector.[10]
Onafhankelijke[bewerken]
Op 11 juli 2011 verliet Vanhecke Vlaams Belang naar aanleiding van het ontslag van de dissidente Gentse Belfort ploeg rond Francis Van den Eynde. Hij zetelt daarna als onafhankelijke in het Europees Parlement[11] en trad in november 2011 tot tot de eurosceptische EFD-fractie.[12]
Privé[bewerken]
Op 8 januari 2011 trouwde hij met Marie-Rose Morel, zij overleed op 8 februari 2011. Vanhecke is vader van drie kinderen uit een vorig huwelijk.
Externe link[bewerken]
Bronnen, noten en/of referenties
|
|
Vlaams Belang (VB) | |
||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Gerelateerde onderwerpen: Partijprogramma · 70 punten-plan · Cordon sanitaire · Racismeklacht |
||||||||||||
