Frans Eemil Sillanpää

Frans Eemil Sillanpää (1939)

Frans Eemil Sillanpää (Hämeenkyrö, 16 september 1888 – Helsinki, 3 juni 1964) was een van de beroemdste Finse schrijvers.

Hoewel zijn ouders arm waren, slaagden zij erin om hem in Tampere naar school te sturen. In 1908 verhuisde hij naar Helsinki om geneeskunde te studeren. Hier kwam hij onder andere in contact met Eero Järnefelt, Jean Sibelius, Juhani Aho en Pekka Halonen.

In 1913 verhuisde Sillanpää van Helsinki terug naar zijn geboortedorp en ging zijn leven aan het schrijven wijden. Hij kreeg internationale bekendheid met zijn roman Nuorena nukkunut (1931).

In 1939 ontving hij de Nobelprijs voor de Literatuur. Hij is tot op heden de enige Fin die deze prijs heeft gewonnen.

Werken

• Elämä ja aurinko (1916)
• Ihmislapsia elämän saatossa (1917)
• Hurskas kurjuus (1919) in het Nederlands vertaald als 'Het Zachtmoedig Erfdeel'
• Rakas isänmaani (1919)
• Hiltu ja Ragnar (1923) in het Nederlands vertaald als 'Hilde en Ragnar'
• Enkelten suojatit (1923)
• Omistani ja omilleni (1924)
• Maan tasalta (1924)
• Töllinmäki (1925)
• Rippi (1928)
• Kiitos hetkistä, Herra... (1930)
• Nuorena nukkunut (1931) in het Nederlands vertaald als 'Silja de dienstmaagd'
• Miehen tie (1932) in het Nederlands vertaald als 'De weg van een man'
• Virranpohjalta (1933)
• Ihmiset suviyössä (1934) in het Nederlands vertaald als 'Menschen in den zomernacht'
• Viidestoista (1936)
• Elokuu (1941) in het Nederlands vertaald als 'Oogstmaand'