Frans I van Bretagne

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans I van Bretagne
1414-1450
Hertog van Bretagne
Periode 1442-1450
Voorganger Jan V
Opvolger Peter II
Graaf van Montfort
Periode 1442-1450
Voorganger Jan IV
Opvolger Peter I
Vader Jan V van Bretagne
Moeder Johanna van Valois

Frans I van Bretagne (Vannes, 11 mei 1414 — Nantes, 17 juli 1450) was de oudste zoon van Jan V van Bretagne en Johanna van Valois.

Frans nam deel aan het einde van de Honderdjarige Oorlog en slaagde er in om definitief de Noormannen uit Bretagne te verdrijven. Toen zijn broer Gilles een verbond met Engeland voorstond, liet Frans zijn broer opsluiten en (vermoedelijk ook) doden. Frans zelf stierf korte tijd nadien.

Frans had alleen overlevende dochters, nl. Margaretha (1443-1469) en Maria (1444-1508). Hij slaagde er echter niet in hen als troonopvolgster te laten erkennen en koos zijn broer Peter als opvolger, maar omdat deze geen kinderen had, deed Frans zijn oudste dochter Margaretha huwen met Frans van Etampes, als kleinzoon van Jan IV tweede in rangorde voor de opvolging.

Frans was gehuwd met:

Hij werd de vader van:

  • Reinout
  • Margaretha (1443-1469), in 1455 gehuwd met Frans II (1435-1488)
  • Maria (1444-1508), in 1461 gehuwd met burggraaf Jan II van Rohan en Leon
  • Frans (1463-1463).