Frans Lodewijk van Bourbon-Conti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans Lodewijk van Bourbon
1664-1709
Conti.jpg
Prins van Conti
Periode 1685 - 1709
Voorganger Lodewijk Armand I
Opvolger Lodewijk Armand II
Vader Armand van Bourbon
Moeder Anne Marie Martinozzi

Frans Lodewijk van Bourbon, prins van Conti (Frans: François Louis de Bourbon) (Parijs, 30 april 1664 - aldaar, 9 februari 1709) was de prins van Conti na de dood van zijn broer, Lodewijk Armand I, in 1685. Tot hij de titel Prins van Conti droeg, was hij bekend als de prins van La Roche-sur-Yon. Hij was een zoon van prins Armand van Bourbon en diens vrouw Anne Marie Martinozzi. Hij is de bekendste van alle Prinsen van Conti, een jongere tak van het Huis Condé. Als lid van het Huis Bourbon was hij een Prins van den bloede.

Jeugd[bewerken]

Frans Lodewijk werd geboren op 30 april 1664 in het Hôtel de Conti te Parijs. Hij was het tweede kind van zijn ouders. Frans Lodewijk had een oudere broer: prins Lodewijk Armand (1661-1685). Zijn broer was ook zijn voorganger als Prins van Conti, hij huwde Marie Anne van Bourbon, een buitenechtelijke dochter van koning Lodewijk XIV van Frankrijk en diens maîtresse Louise de La Vallière.

Frans Lodewijk werd als een intelligent kind gezien en ontving een uitstekende opleiding en opvoeding. Aan het hof in Versailles viel hij op, zowel door de onafhankelijkheid van zijn geest en om zijn goede manieren. Het was daarom dat Lodewijk XIV hem niet met alle vriendelijkheid ontving. In 1683 ondersteunde Frans Lodewijk de imperialisten in Hongarije, en terwijl hij daar was schreef hij enkele brieven, waarin hij Lodewijk XIV beschreef als Le Roi du theâtre. Vanwege deze brieven en als gevolg van een vroege betrokkenheid aan de kant van de Turken in 1685, werd hij bij zijn terugkeer in Frankrijk tijdelijk verbannen naar Kasteel van Chantilly. Frans Lodewijk was een protegé van zijn oom, Lodewijk II van Bourbon, Prins van Condé, beter bekend als Le Grand Condé. Frans Lodewijk huwde uiteindelijk in 1688 met een kleindochter van zijn oom; prinses Marie-Thérèse van Bourbon-Condé.

Huwelijk en kinderen[bewerken]

Frans Lodewijk huwde met prinses Marie-Thérèse van Bourbon-Condé in het kasteel van Versailles op 22 januari 1688. Het gehele hof was hier bij aanwezig. Marie-Thérèse was 22 jaar oud, voor een huwelijk in die tijd was dat erg oud. Samen kregen ze zeven kinderen, van wie er vier hun eerste dagen overleefden:

Latere leven[bewerken]

Frans Lodewijk diende in het Franse leger, zijn hoogst behaalde rang was Luitenant-generaal. In 1689 vergezelde hij zijn intieme vriend, François Henri de Montmorency-Bouteville, maarschalk de Luxembourg, naar Nederland. Hij woonde daar de Franse overwinningen bij Fleurus, Steenkerke en de Eerste Slag bij Neerwinden bij. Tijdens de dood van zijn neef, Jan Lodewijk Karel, hertog van Longueville (1646-1694) en in overeenstemming met zijn testament kreeg Frans Lodewijk het prinsdom Neuchâtel in handen. Dit overigens tegen de wil van Marie van Orléans, de hertogin van Nemours, (1625-1707), een zus van de hertog.

Frans Lodewijk, Prins van Conti

Zijn enige broer, de prins van Conti, stierf plotseling op 9 november 1685, daardoor werd Frans Lodewijk de nieuwe Prins van Conti.

Koning Lodewijk XIV bood Frans Lodewijk in 1697 de Poolse kroon aan, en door middel van steekpenningen verzekerden ze de steun van Abbe de Polignac bij zijn verkiezing. Op 27 juni 1697 werd hij officieel uitgeroepen als de koning van Polen door kardinaal Radziejowski. Frans Lodewijk begon redelijk onwillig voor zijn nieuwe koninkrijk, waarschijnlijk, als we de opmerkingen van de hertog van Saint-Simon moeten geloven, vanwege zijn genegenheid voor Louise Françoise van Bourbon, de echtgenote van Lodewijk III, de prins van Condé, en de oudste onwettige dochter van koning Lodewijk XIV en Madame de Montespan. Toen Frans Lodewijk aankwam in Gdańsk zat zijn rivaal, Augustus II, keurvorst van Saksen, als koning op de troon van Polen. Frans Lodewijk keerde terug naar Frankrijk, toen hij daar aankwam werd hij zeer vriendelijk ontvangen door Lodewijk XIV, maar volgens Saint-Simon, was de koning helemaal niet zo blij om hem terug te zien. De tegenslagen van de Franse legers in de eerste jaren van de Spaanse Successieoorlog dwongen Lodewijk XIV om Frans Lodewijk het bevel te geven over de troepen in Italië, dit vanwege zijn militaire faam die erg hoog stond.

Aan het hof was Frans Lodewijk regelmatig betrokken bij de productie van toneelstukken en spektakels en sponsorde hij de Illustre Theâtre, van Molière, vroeg in hun loopbaan. Als gevolg van zijn passie voor het snelle leven kreeg hij, tijdens het bijwonen van de viering van de verjaardag van de koning in Versailles, syfilis van een prostituee, een aandoening die hij tot aan het eind van zijn leven bleef houden. Frans Lodewijk gaf de syfilis ook door aan zijn vrouw, in die tijd was er nog weinig bekend over deze ziekte, maar Frans Lodewijk geloofde dat het een straf van God was voor zijn eerdere affaires met acteurs en muzikanten, die werden beschouwd als de bodem van de Franse samenleving in die tijd. Dit resulteerde in zijn verbanning van alle artiesten onder zijn sponsoring in opdracht van zijn religieuze adviseur en de toetreding tot de Compagnie du Saint-Sacrement.

Laatste jaren en dood[bewerken]

Hij werd ernstig ziek, een combinatie van jicht en syfilis en overleed op 9 februari 1709 te Parijs. Zijn dood werd alom gerouwd en er kwamen uitzonderlijke tekenen van rouw uit alle klassen. Hij werd begraven naast zijn moeder op zijn landgoed in L'Isle-Adam, Val-d'Oise, in de buurt van Parijs.

Als prins van Conti werd hij opgevolgd door zijn zoon, Lodewijk Armand II.