Frans Vreemdelingenlegioen
Het Vreemdelingenlegioen van Frankrijk (Frans: Légion étrangère) is opgericht in 1831 en een elite-onderdeel van het Franse leger. Het legioen heeft altijd bestaan uit mannen tussen de leeftijd van 17 en 40 jaar. Alle officieren zijn Frans terwijl de rest van het legioen van allerlei nationaliteiten is. Legionairs kunnen opklimmen tot de rang van majoor.
Een legionair tekent aanvankelijk voor vijf jaar. Na drie jaar dienst kan de legionair de Franse nationaliteit krijgen. Een legionair kan toetreden onder een nieuwe identiteit. Hierdoor had het legioen in het verleden de reputatie allerlei criminelen aan te trekken. Tegenwoordig wordt de achtergrond van sollicitanten gecontroleerd bij Interpol en Europol.
Het hoofdkwartier bevindt zich in het Franse Aubagne, net buiten Marseille.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
Het Franse Vreemdelingenlegioen, zoals het nu georganiseerd is, is op 9 maart 1831 ontworpen in een wetsvoorstel door Louis Philippe. Dit wetsvoorstel is aangenomen en is per 10 maart 1831 van kracht geworden. Daarna kon met de vorming van de verschillende regimenten begonnen worden. Louis Philippe, toenmalig Koning van Frankrijk, deed dit mede om de oorlog in Algerije te ondersteunen. Het Franse Vreemdelingenlegioen in deze vorm ondersteunde de Franse reguliere troepen in onder andere, Algerije vanaf augustus 1831 en bood hulp aan Isabella II van Spanje vanaf juni 1835 tot 1838. Na de campagne in Spanje, waar tenminste 3500 legionairs de dood vonden, besloot generaal Bernelle dat de voertaal voor een ieder het Frans zou moeten zijn. Dit bevorderde de cohesie en vergemakkelijkte de bevelstructuur. Op 16 december 1835 werd een tweede regiment opgericht dat zich verdienstelijk maakte in onder andere Constantine (1837), Djidjelli (1839), Millianah (1840), Zaatcha (1849), Ischeriden (1857). Ten tijde van de imperialistische oorlog werd het Franse Vreemdelingenlegioen ingezet bij onder andere de belegering van Sebastopol (1854-1856), en verder in Italië (1859) en in Mexico waar een klein detachement vrijwilligers van het Franse Vreemdelingenlegioen, onder leiding van kapitein Danjou, een immens grote overmacht van Mexicanen voldoende wist te vertragen om de reguliere troepen de tijd te geven bescherming te bieden aan een geldtransport. Nadien is het Vreemdelingenlegioen onophoudelijk vertegenwoordigd geweest in de overzeese gebieden van het Franse rijk. In Tonkin, vanaf 1883, op het eiland Formose (1885), in Soudan (1892-1893), in Dahomey (1892-1894), in Madagaskar (1895-1905) en in Marokko (1900-1934).
Aanvankelijk bleek het legioen een effectieve manier te zijn om sommige "ongewenste" elementen uit de 19e-eeuwse Franse samenleving te verwijderen, omdat het legioen toentertijd grotendeels bestond uit moordenaars, bedelaars, criminelen en immigranten. Tijdens de vroege periode van het legioen waren de legionairs erg slecht opgeleid en kregen zij slechts de meest eenvoudige uitrusting, kleding en voedsel. De eenheid was gewoonlijk slecht gemotiveerd. Het leven en de werkomstandigheden waren slecht en de veldtochten waren dan ook bloedig. De taak om een goede eenheid te smeden uit slecht gemotiveerde mannen, vaak zonder militaire achtergrond en dan ook nog eens uit de meest uiteenlopende culturen bleek enorm moeilijk. Om dit te bereiken ontwikkelde het Franse Vreemdelingenlegioen al spoedig een zeer strenge discipline die ver boven alle andere eenheden ter wereld uitstak. Zowel fysieke straffen, als celstraffen, voor de meest uiteenlopende kleine tot grote vergrijpen, waren aan de orde van de dag. Als gevolg hiervan was desertie traditioneel een belangrijk probleem voor het legioen.
[bewerken] Mexico
Camerone was een plaatsje in Mexico waar op 30 april 1863 een gevecht tussen het Franse Vreemdelingenlegioen en Mexicaanse troepen plaatsvond. Voor het legioen staat dit gevecht symbool voor opofferingsgezindheid en volharding. Mede door dit vertragende gevecht tegen een overgrote meerderheid van Mexicaanse troepen, heeft een belangrijk goudtransport zijn eindbestemming kunnen bereiken.
[bewerken] Frans-Duitse Oorlog
Tijdens de Frans-Duitse Oorlog probeerde het legioen het Beleg van Parijs te verbreken, door de Duitse linies te doorbreken. Ze slaagden erin Orléans te heroveren, maar het lukte hun niet het beleg te verbreken.
[bewerken] Koloniale oorlogsvoering
Tijdens de Derde Franse Republiek speelde het legioen een grote rol in de Franse koloniale uitbreiding. Het vocht in Noord-Afrika (waar ze hun hoofdkantoor plaatsten in Sidi-bel-Abbès in Algerije), Madagaskar en in Indochina, waar het legioen deelnam in de verdediging van Tuyen Quang in 1885.
[bewerken] De wereldoorlogen
Ten tijde van de Eerste Wereldoorlog was het Franse Vreemdelingenlegioen in Marokko, onder leiding van Generaal Lyautey. Van 1914 tot 1918 wist hij het Franse overzeese gebied van Marokko in handen te houden, met in zijn gelederen veelal legionairs van Duitse afkomst. De officieren in Frankrijk wisten in 1915 vijf regimenten uit de grond te stampen met vrijwilligers die het Franse grondgebied willen verdedigen. Na de dood van kolonel Duriez, nam kolonel Rollet het bevel over en leidde het Legioen naar veel glorieuze overwinningen. Het vaandel van zijn regimenten is in vier jaar meer gedecoreerd dan dat van het koloniale regiment in Marokko in al zijn bezettingstijd. Het legioen heeft in veel kritieke veldslagen gevochten, waaronder de Slag om Verdun.
In de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog had het Legioen nog nooit zo'n groot effectief meegemaakt. In 1939 was het aantal vrijwilligers die dienden in de rangen van het Vreemdelingenlegioen opgelopen tot meer dan 45 000 mannen. In totaal werden 6 regimenten van het wereld toneel gespeeld in 1940. Het vreemdelingenlegioen was aldus zeer betrokken in de Tweede Wereldoorlog en speelde een grote rol in de veldtochten in het Midden-Oosten en in Noord-Afrika, tot aan het einde van de oorlog het tij gekeerd werd in Bir Hakeim door 13 Demi Brigade van het Légion Étrangère, waar zij aan zij met de Italianen de Duitsers afgeslagen werden. Ook werd de enige overwinning van het Vreemdelingenlegioen door dit regiment bewerkstelligd in Noorwegen, te Narvik.
Interessant is dat een deel van het legioen trouw was aan de Vrije Fransen en een deel aan de regering van Vichy. In een slag in Syrië vochten de twee kanten tegen elkaar in een korte strijd en later sloot het Vichy-legioen zich aan bij de Vrije Fransen.
[bewerken] Indochina
Vanaf 1946 komen het 2e Régiment Étrangère de l'Infanterie, de 13e Demi Brigade de la Légion Étrangère, het 3e Régiment Étrangère de l'Infanterie en het 1e Régiment Étrangère de la Cavalerie aan in Indochina. Na korte tijd worden deze eenheden versterkt door een nieuw type eenheid voor het Franse Vreemdelingenlegioen, de Parachutist. Tot 1954 is het Legioen aanwezig en neemt deel aan vele gevechten en campagnes. Het effectief ligt in deze tijd om en nabij de 30 000 mannen, waarvan het overgrote deel van Duitse afkomst is, wat een logisch effect is na de nederlaag van de Duitsers in 1945 in Europa. De veteranen van beide zijden zochten vaak heil in het Franse Vreemdelingenlegioen. In Phu Tong Hoa en Điện Biên Phủ, verloor het Legioen in totaal 300 officieren waaronder 4 korpscommandanten en meer dan 11 000 onderofficieren en legionairs. Deze campagne in Indochina is de dodelijkste van alle tot nu toe waar het Legioen in heeft meegevochten. Tijdens het wanhopige einde van de slag om Điện Biên Phủ vormden de legionairs parachutisten het hoofddeel van de vrijwilligers die per parachute gedropt werden, om de stellingen die eigenlijk al niet meer te redden vielen, te versterken. Dit tot groot eergevoel van het huidige 2e Régiment Étrangère du Parachutiste te Calvi, op het eiland Corsica.
[bewerken] Sinds 1962
- interventies in : Tsjaad
- 1978 : Redding van Kolwezi
- Libanon
- 1991 : Golfoorlog
- 1992 : Cambodja , Somalië en Bosnië
- 1993 : Rwanda
- 1996 : Centraal-Afrikaanse Republiek
- 1997 : Congo
- 2002-2003 : Operatie Licorne in Ivoorkust.
- 2007 : Centraal-Afrikaanse Republiek
- 2006-2011 : Afghanistan
[bewerken] Huidige organisatie
Het huidige Franse Vreemdelingenlegioen bestaat uit:
| Rang | Aantal |
|---|---|
| Legionnairs, kpl, kpl-chef | 5600 |
| Onderofficieren | 1741 |
| Officieren | 413 |
[bewerken] Externe links
| Zie de categorie French Foreign Legion van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |