Frans van Dooren

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Frans van Dooren (Ravenstein, 2 november 1934 - Oss, 6 juli 2005) was een Nederlands vertaler van Italiaanse en Latijnse literatuur.

Na de opleiding gymnasium A aan het Titus Brandsma Lyceum te Oss behaalde hij in 1959 zijn doctoraalexamen klassieke talen aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Al tijdens zijn eerste studie werd hij leraar klassieke talen aan het Titus Brandsma lyceum te Oss, hij bleef hier leraar tot 1995. In 1971 behaalde hij cum laude zijn doctoraalexamen Italiaans, ook aan de katholieke Universiteit Nijmegen. Hij heeft meer dan 700 publicaties op zijn naam. Daarnaast schreef hij oorspronkelijk werk in het dialect van Ravenstein. Hij heeft meer dan duizend lezingen gehouden over Dante. Ook publiceerde hij een Geschiedenis van de klassieke Italiaanse literatuur (Amsterdam 1999). In 1990 ontving hij de Martinus Nijhoff-prijs voor zijn vertalingen van Italiaanse klassieken. De vertaling van Frans van Dooren van Dante's "Commedia dell'arte" werd in de Nederlandse vertaling van de bestseller van Dan Brown "Inferno" gebruikt.

Frans van Dooren is in 1961 gehuwd en heeft 4 kinderen.

Vertaald werk[bewerken]

Externe link[bewerken]