Frans van Guise

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans van Guise
1519-1563
Francois de Lorraine.JPG
Hertog van Guise
Periode 1550-1563
Voorganger Claude
Opvolger Hendrik I
Vorst van Joinville
Periode 1550-1563
Voorganger Claude
Opvolger Hendrik I
Vader Claude van Lotharingen
Moeder Antoinette van Vendôme

Frans, hertog van Guise (Frans: François de Guise) (Bar-le-Duc, 17 februari 1519 - Saint-Hilaire-Saint-Mesmin, 24 februari 1563) bijgenaamd le Balafré (met het litteken), was de oudste zoon van Claude van Guise en Antoinette van Bourbon-Vendôme.

Hij gold als de beste veldheer onder de Franse koningen Frans I en Hendrik II. Hij verdedigde het door keizer Karel V belegerde Metz, versloeg een keizerlijk leger bij bij Renty in 1554 en veroverde in 1558 Calais, de laatste Engelse bezitting op het vasteland.

Tijdens de korte regering van de zwakke Frans II waren Frans van Guise en zijn broer Karel (de kardinaal van Lotharingen) samen de feitelijke bestuurders van het koninkrijk: koning Frans II was immers met Maria Stuart (dochter van Guises zuster Maria) gehuwd, wat de Guises dus tot ooms van de koning maakte.

Nadat hij door de afgunstige koningin-moeder Catharina de' Medici opzijgeschoven was, ontketende Frans van Guise (Frans II was in 1560 gestorven en opgevolgd door zijn 10-jarige broer Karel IX, met Catharina de' Medici als regentes) door het zogenaamde Bloedbad van Vassy in 1562 de Franse Hugenotenoorlogen. Hij werd bij een belegering van Orléans door een politieke tegenstander vermoord.

Frans van Guise was in 1549 gehuwd met Anna d'Este, dochter van Ercole II d'Este en Renée van Frankrijk, en werd de vader van:

  • Hendrik I (1550-1588)
  • Catherina (1552-1596), in 1570 gehuwd met Lodewijk van Bourbon (1513-1582), hertog van Montpensier
  • Karel (1554-1611), hertog van Mayenne
  • Lodewijk (1555-1588)
  • Antoine (1557-1560)
  • Frans (1559-1573)
  • Maximiliaan (1562-1567)
Wapen van de hertog van Guise