Frans van Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prins Frans van Frankrijk

Frans Ferdinand Filips Lodewijk Maria van Orléans (Neuilly-sur-Seine, 14 augustus 1818 - Parijs, 16 juni 1900) was een zoon van de latere koning Lodewijk Filips van Frankrijk en van Marie Amélie van Bourbon-Sicilië. Frans kreeg de titel van prins van Joinville. Hij werd luitenant bij de Franse marine in 1836 en nam deel aan de gevechten bij het bombardement van San Juan de Ulloa in 1838. In 1840 bracht hij lichaam van Napoleon van Sint-Helena naar Parijs. Hij nam ook deel aan de campagne in Tanger in 1845 en werd bevorderd tot de graad van viceadmiraal. In 1865 nam Frans deel aan de Amerikaanse Burgeroorlog aan de zijde van de unionisten. Ook in de slag bij Orléans van 1870 was hij present. Hij was tevens Frans parlementslid in 1871-1876.

Frans huwde in 1843 met Franscisca van Brazilië (1824–1898), dochter van keizer Peter I, en kreeg volgende kinderen: