Franse boekweit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Franse boekweit
Fagopyrum tataricum - Kops.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Geavanceerde tweezaadlobbigen
Orde: Caryophyllales
Familie: Polygonaceae (Duizendknoopfamilie)
Geslacht: Fagopyrum (Boekweit)
Soort
Fagopyrum tataricum
(L.) Gaertn. (1790)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Franse boekweit (Fagopyrum tataricum) is een eenjarige plant uit de duizendknoopfamilie (Polygonaceae) en is net als boekweit een voedselgewas, maar is bitterder. Het bevat ook meer rutine dan boekweit en ook bevat het quercitrine.[1]. De soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als niet meer in het wild aanwezig in Nederland. Komt nog wel als adventief voor.

Franse boekweit is gedomesticeerd in Oost-Azië en wordt nog steeds door de bewoners in de Himalaya en Zuidwest-China, zoals in de provincie Guizhou gegeten .

Gedopte Franse boekweit

De plant wordt 30 - 75 cm hoog en heeft een holle rechtopgaande, zich meermalen vertakkende, stengel. De bladeren zijn breed driehoekig tot pijlvormig en bevinden zich verspreid op de knopen. Het wortelstelsel omvat een zich sterk vertakkende penwortel.

Franse boekweit bloeit in juli tot in september met groenachtige, 2 mm grote bloemen.

De vrucht is een nootje (dopvrucht) met bochtig getande randen, dat drie keer zo lang is als het groenige bloemdek.

Vruchten

Franse boekweit kwam in Nederland voor als onkruid in boekweit en soms tussen aardappelplanten.

Namen in andere talen[bewerken]

  • Duits: Tatarischer Buchweizen
  • Engels: Green buckwheat, Tartarian buckwheat
  • Frans: Sarrasin de Tartarie

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Tartary Buckwheat (Fagopyrum tataricum Gaertn.) as a Source of Dietary Rutin and Quercitrin. Nina Fabjan, Janko Rode, Iztok Jože Košir, Zhuanhua Wang, Zheng Zhang and Ivan Kreft, J. Agric. Food Chem., 2003, 51 (22), pp. 6452–6455, doi|10.1021/jf034543e