Franse parlementsverkiezingen 1936

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in Frankrijk

Politiek in Frankrijk
Bestuurlijke indeling
Regering van Frankrijk (huidige)
President (lijst)
Premier van Frankrijk
Ministers van Buitenlandse Zaken
Ministers van Binnenlandse Zaken
Ministers van Defensie
Ministers van Financiën
Ministers van Justitie
Senaat (lijst)
Assemblée Nationale (lijst)
Politieke partijen
Secretaris-generaal Élysée

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Frankrijk

De Franse parlementsverkiezingen van 1936 werden op 26 april en 3 mei 1936 gehouden. De parlementsverkiezingen werden gewonnen door het linkse Volksfront (Front Populaire), een combinatie van de socialistische Section Française de l'Internationale Ouverière (SFIO), de links-liberale Républicains Radicaux et Radicaux Socialistes (RRRS, kortweg Parti Radical Socialiste)[1], de communistische Parti Communiste Français (PCF) en enkele kleinere socialistische en communistische partijen. Kleinere linkse partijen, groeperingen en individuen (waaronder enkele linkse rooms-katholieken en centrum-politici) steunden het Volksfront, maar waren formeel geen lid. Het Volksfront stond onder leiding van Léon Blum (SFIO) die na de verkiezingsoverwinning van het Volksfront een kabinet vormde bestaande uit de SFIO, de RRRS en de Union Socialiste Républicaine[2].

Uitslag[bewerken]

Partij  % Zetels
Franse Sectie van de Arbeiders Internationale (Section de l'Internationale Ouvrière) 27,2% 205
Republikeinse Radicalen en Radicaal-Socialisten (Républicains Radicaux et Radicaux Socialistes) 14,4% 109
Republikeins-Socialistische Partij (Parti Républicains Socialiste)
Proletarische Unie Partij (Parti de l'Unite Proletaire)
Communistische Partij van Frankrijk (Parti Communiste Français)
15,3%
72
Totaal Volksfront 56,9% 386
Democratische Volkspartij (Parti Démocrate Popular)
-
128
Republikeinse Unie (Union Républicaine)
Linkse Republikeinen (Gauche Républicaine)
Radicale Onafhankelijken (Radicaux Indépendants)
-
94
Totaal Conservatieven en Republikeinen 42,7% 222
Overigen 0,2% 0
Totaal 99,6% 608

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Verwijzing[bewerken]

  1. De rechtervleugel van deze partij onder leiding van Édouard Daladier was evenwel weinig enthousiast over de samenwerking met de SFIO en de PCF
  2. De Parti Républicainse Socialiste en andere partijen