Franz Olah

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Franz Olah (Wenen, 13 maart 1910 - Baden, 4 september 2009) was een Oostenrijks politicus en minister voor de Sociaaldemocratische Partij van Oostenrijk (SPÖ).

Olah groeide op in Wenen, Ljubljana en Boedapest en leerde er het beroep van pianomaker. Hij werd al vroeg actief bij de socialistische jeugd en bij de SPÖ. Wegens de verspreiding van socialistische geschriften, werd hij in 1933, 1935 en 1937 gearresteerd. Na de "Anschluss" in 1938 werd hij door de Gestapo opgepakt en getransporteerd naar het concentratiekamp van Dachau, van waaruit hij in maart 1944 werd overgebracht naar het concentratiekamp van Buchenwald en tenslotte bevrijd in 1945.

Van 1945 tot 1948 en van 1969 tot 1970 was Olah lid van de gemeenteraad en van het parlement van Wenen. In 1949–1957 was hij voorzitter van de vakbond der bouw- en houtarbeiders en leidde hij in oktober en november 1950 het uitwerken van een oplossing voor de grimmige oktoberstaking van de communistische arbeiders. In het begin van de jaren 1960 lag hij mee aan de basis van het Oostenrijkse sociale overlegsysteem. In 1963 werd hij minister van binnenlandse zaken, maar moest opstappen na een ondoorzichtige financieringsoperatie van de FPÖ, om deze partij te bewegen een coalitie aan te gaan met de SPÖ. Hij was ook betrokken bij illegale financiering van de pers. Na zijn vertrek uit de SPÖ stichtte hij in 1965 de populistische DFP. De partij kende een beperkt succes en verdween na enkele jaren.