Frederick Banting

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Frederick Banting
14 november 189121 februari 1941
Fredrick banting.jpg
Geboorteland    Canada
Geboorteplaats    Alliston
Plaats van overlijden    Newfoundland
Nobelprijs voor de    Fysiologie of Geneeskunde
In    1923
Reden    Voor de ontdekking van insuline
Samen met    John James Richard Macleod
Voorganger(s)    Archibald Hill
Otto Fritz Meyerhof
Opvolger(s)    Willem Einthoven

Sir Frederick Grant Banting (Alliston (Ontario, Canada), 14 november 1891 - Newfoundland, 21 februari 1941) was een Canadees arts, en winnaar van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

Hij studeerde aan de Universiteit van Toronto. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij legerarts, waarvoor hij het Militaire Kruis kreeg, waarna hij een eigen praktijk begon.

Vanaf 1922 deed hij onderzoeken. Zo ontdekte hij, samen met Charles Best, hoe insuline aangemaakt wordt. Hij toonde aan dat dit uit de alvleesklier van geslachte dieren aangemaakt kon worden. Dankzij de insuline werd het mogelijk om mensen met suikerziekte te behandelen.

Een jaar later kreeg hij de Nobelprijs voor geneeskunde. De prijs moest hij delen met de eigenaar van het laboratorium waar hij werkte. Omdat hij hiermee niet akkoord was, deelde hij zijn prijs met Charles Best.

Hierna richtte de universiteit van Toronto het Banting-instituut op, waar hij als hoogleraar aangesteld werd.

Zie ook[bewerken]