Frederick Banting
 Frederick Banting |
||
| 14 november 1891 – 21 februari 1941 | ||
 |
||
| Geboorteland | Canada | |
| Geboorteplaats | Alliston | |
| Plaats van overlijden | Newfoundland | |
| Nobelprijs voor de | Fysiologie of Geneeskunde | |
| In | 1923 | |
| Reden | Voor de ontdekking van insuline | |
| Samen met | John James Richard Macleod | |
| Voorganger(s) | Archibald Hill Otto Fritz Meyerhof |
|
| Opvolger(s) | Willem Einthoven | |
Sir Frederick Grant Banting (Alliston (Ontario, Canada), 14 november 1891 - Newfoundland, 21 februari 1941) was een Canadees arts, en winnaar van de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.
Hij studeerde aan de Universiteit van Toronto. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij legerarts, waarvoor hij het Militaire Kruis kreeg, waarna hij een eigen praktijk begon.
Vanaf 1922 deed hij onderzoeken. Zo ontdekte hij, samen met Charles Best, hoe insuline aangemaakt wordt. Hij toonde aan dat dit uit de alvleesklier van geslachte dieren aangemaakt kon worden. Dankzij de insuline werd het mogelijk om mensen met suikerziekte te behandelen.
Een jaar later kreeg hij de Nobelprijs voor geneeskunde. De prijs moest hij delen met de eigenaar van het laboratorium waar hij werkte. Omdat hij hiermee niet akkoord was, deelde hij zijn prijs met Charles Best.
Hierna richtte de universiteit van Toronto het Banting-instituut op, waar hij als hoogleraar aangesteld werd.
Zie ook [bewerken]
- Leonard Thompson, zijn eerst behandelde patiënt
 |
Zie de categorie Frederick Banting van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
