Frederik III van Neurenberg
| Frederik III | ||
| 1220-1297 | ||
| Burggraaf van Neurenberg | ||
| Periode | 1261-1297 | |
| Voorganger | Koenraad I | |
| Opvolger | Johan I | |
| Vader | Koenraad I van Neurenberg | |
| Moeder | Adelheid van Frontenhausen | |
Frederik III van Neurenberg (1220 – Cadolzburg, 1297) was de oudste zoon van Koenraad I van Neurenberg en van Adelheid van Frontenhausen.
Hij had de bezittingen van Hohenzollern in het westen van Neurenberg rond het kasteel van Cadolzburg. In 1248 verkreeg hij van de graven van Andechs, bij erfenis, de streek van Bayreuth. Dit leidde tot een strijd met andere adellijke huizen, die ook meenden recht te hebben op deze gebieden. Na de dood van Koenraad I in 1261 werd hij burggraaf van Neurenberg en poogde hij de macht van de Franken in de streek van Mainz terug te dringen. Dit stuitte op heftige tegenstand van de bisschoppen van Würzburg en Bamberg.
In 1273 gaf hij een beslissende stem voor zijn vriend Rudolf van Habsburg bij de verkiezing tot Rooms koning. Als beloning bevestigde de koning zijn positie als burggraaf en schonk hij hem de rang van vorst. Frederik kreeg Frankenland toevertrouwd en nam deel aan de oorlog tegen Ottokar II van Bohemen. Hij voerde strijd met Bohemen over Egerland. De gebieden Wunsiedel, Erlangen en Arzberg kwamen in het bezit van Hohenzollern.
Frederik was tweemaal gehuwd. Uit zijn huwelijk met Elisabeth, dochter van Otto I van Meranië, had hij de volgende kinderen:
- Johan (-1262),
- Sigismund (-1262),
- Maria (-1299), in 1263 gehuwd met graaf Lodewijk V van Öttingen,
- Adelheid (-1307), in 1273 gehuwd met graaf Hendrik II Castell,
- Elisabeth (-1288), gehuwd met Eberhard II van Schlüsselberg en met Godfried II van Hohenlohe.
Hij huwde in 1280 voor de tweede maal, met Helena, dochter van Albrecht I van Saksen. Zij hadden de volgende kinderen:
- Johan I van Neurenberg (1279 – 1300),
- Frederik IV van Neurenberg (1287 – 1332),
- Anna (-1355), in 1297 gehuwd met graaf Emicho I van Nassau-Hadamar.
