Frederik I van Meißen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frederik I van Meißen
1257-1323
Dresden Fürstenzug 084 (cropped) - Frederick I, Margrave of Meissen.JPG
Markgraaf van Meißen
Periode 1291-1323
Voorganger Albrecht II
Opvolger Frederik II
Landgraaf van Thüringen
Periode 1298-1323
Voorganger Adolf van Nassau
Opvolger Frederik II
Vader Albrecht de Ontaarde
Moeder Margaretha van Hohenstaufen
Dynastie Wettin

Frederik I van Meißen (Wartburg, 1257-1323), bijg. de Vredige of de Gebetene, was een zoon van markgraaf Albrecht de Ontaarde van Meißen en Margaretha van Hohenstaufen.

Na het overlijden van Rudolf van Habsburg in 1291 en van Frederik Tuta in 1292 zag Frederik zijn kans schoon om het markgraafschap van Meißen naar zich toe te halen. Toen de nieuwe Duitse koning Adolf van Nassau in 1296 Meißen en Thüringen onder de voet liep, diende Frederik echter te vluchten naar Tirol. Frederik herwon in 1298 Meißen na de dood van de koning. De nieuwe koning Albrecht I verpandde echter vervolgens Meißen aan koning Wenceslaus II van Bohemen, totdat die in 1305 overleed. Albrecht I verplichtte dan Albrecht de Ontaarde om zijn zoons Frederik en Diezmann te onterven. Onder dwang van de wapens zette Frederik zette nu zijn vader af. De beide broers versloegen daarop de koning in de Slag van Luckau. Kort nadien werd Diezmann doodgestoken in de kathedraal van Dresden, zodat Frederik alleen heerste in het markgraafschap Meißen en het landgraafschap Thüringen.

Frederik was gehuwd met:

en werd vader van:

  • Frederik de Lamme (1293-1315)
  • Elisabeth (1306-1368)
  • Frederik II (1310-1349).