Frederik Lodewijk van Mecklenburg-Schwerin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frederik Lodewijk van Mecklenburg-Schwerin

Frederik Lodewijk van Mecklenburg-Schwerin (Ludwigslust, 13 juni 1778 - aldaar, 29 november 1819), was een zoon van groothertog Frederik Frans I van Mecklenburg-Schwerin en van Louise van Saksen-Gotha. Zijn jongere zus, prinses Louise Charlotte, huwde hertog August van Saksen-Gotha-Altenburg en werd via dochter Louise de grootmoeder van Prins Albert, echtgenoot van koningin Victoria van het Verenigd Koninkrijk. Zijn andere jongere zus: prinses Charlotte Frederika, huwde de latere koning Christiaan VIII van Denemarken. Ze werd de moeder van de latere Frederik VII.

Frederik Lodewijk huwde op 23 oktober 1799 met grootvorstin Helena Paulowna van Rusland, het vierde kind en de tweede dochter van tsaar Paul I van Rusland en tsarina Maria Fjodorovna. Zij kregen twee kinderen:

Grootvorstin Helena Paulowna stierf in 1803, na een kort ziekbed. Prins Frederik Lodewijk hertrouwde op 1 juli 1810 met prinses Caroline van Saksen-Weimar-Eisenach, enige dochter van groothertog Karel August. Zij kregen de volgende kinderen:

Ook zijn tweede vrouw, Caroline, stierf op jonge leeftijd in 1816. Op 3 april 1818 hertrouwde Frederik Lodewijk met Augusta Frederika van Hessen-Homburg, dochter van landgraaf Frederik V van Hessen-Homburg. Uit dit huwelijk werden geen kinderen geboren. Doordat hij in 1819 stierf voor de dood van zijn vader, besteeg hijzelf nooit de troon Mecklenburg-Schwerin. Zijn zoon, Paul Frederik, werd in 1837 de nieuwe groothertog van Mecklenburg-Schwerin, als opvolger van groothertog Frederik Frans I.