Free Church of Scotland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Free Church of Scotland
Kerkje te Poolewe
Kerkje te Poolewe
Indeling
Hoofdstroming Protestantisme
Richting Gereformeerd calvinisme
Voortgekomen uit Church of Scotland in 1843
Afsplitsingen Free Presbyterian Church of Scotland in 1893, Free Church of Scotland (Continuing) in 1999
Aard
Locatie 108 gemeenten in Schotland, 115 wereldwijd
Aantal leden 12.000 avondmaalgangers. In totaal circa 26.000 kerkgangers
Karakter bevindelijk gereformeerd
Portaal  Portaalicoon   Christendom

De Free Church of Scotland (Schots Gaelic: An Eaglais Shaoris) is een bevindelijk gereformeerd kerkgenootschap in Schotland. Het kerkverband heeft 115 gemeenten en is ontstaan in 1843.

Geschiedenis[bewerken]

De Free Church of Scotland ontstond in 1843 als afscheiding van de Church of Scotland. Deze gebeurtenis staat bekend als de disruption (scheuring) en resulteerde in een uittocht van 447 predikanten uit de staatskerk. Plaats van samenkomst voor de deed of demission was de Tahfield zaal in de stad Edinburgh. Hier kwam op deze dag tevens de eerste synode van de Free Church bijeen. Inzet van de scheuring was de verdediging van de kroonrechten van Christus tegen de dictatuur van de staat. De strijd betrof met name de handhaving van de zogenoemde patronaatsrechten. Het patronaatsrecht (het recht van een man van adel of van hogere stand die eertijds de predikantsplaats had gesticht of gefinancierd, om een te beroepen predikant voor te stellen) werd in 1690 door Stadhouder Willem III afgeschaft, maar na diens dood opnieuw in ere hersteld.

Leider van de afscheiding van 1843 was Thomas Chalmers, voormalig predikant in een grote gemeente in Glasgow en sinds 1828 hoogleraar theologie in Edinburgh. In de jaren '30 van de negentiende eeuw leidde hij in de Church of Scotland tevens een evangelisatiebeweging die resulteerde in de bouw van meer dan 200 nieuwe kerken. In 1893 protesteerde ds. Donald MacFarlane in de Assembly Hall in Edinburgh publiekelijk tegen de koers van de in 1843 opgerichte Free Church of Scotland, die zich door aanneming van de zogenoemde Declaratory Act (een verklarende aanvulling op de Westminster Confessie) in zijn ogen had losgeweekt van haar principe. Hij kreeg veel bijval. Op 26 mei 1893 koos de synode van de Free Church met 346 tegen 192 stemmen voor de Declaratory Act. Daarmee ontstonden enkele vrije gemeenten, die in 1907 met elkaar de Free Presbyterian Church of Scotland vormden. In 1900 voegde de United Presbyterian Church of Scotland zich bij de Free Church. In de 20e eeuw richtte de Free Church zich sterk op zendingswerk, onder meer in Zuid-Afrika. De Free Church of Scotland (Continuing) is in 1999 afgescheiden van de Free Church vanwege onenigheid over zingen van gezangen in de erediensten[1].

Erediensten[bewerken]

In de gemeenten worden enkel psalmen gezongen, geen gezangen. In tegenstelling tot de Free Presbyterian Church of Scotland en de Free Church of Scotland (Continuing) is over dit punt discussie[2][3]. Men gebruikt als bijbelvertaling de King James Version. Vrouwen kunnen niet verkozen worden als ouderling of diaken. In de kerk komen de people, de mensen die tot de kerk behoren. Zij zijn gewoonlijk allen gedoopt. Men kent de kinderdoop. Van die people zijn een gedeelte members en een deel hearers. Hiervan nemen alleen de members deel aan het Heilig Avondmaal. De Free Church kent circa 12.000 members, totaal zijn er circa 26.000 kerkgangers.

Verspreiding[bewerken]

Van de 115 gemeenten bevinden zich er 108 in Schotland, 2 in Londen en 5 in Noord-Amerika. De meest behoudende gemeenten bevinden zich op de Buiten-Hebriden. Volgens een predikant zijn de verschillen met de Free Presbyterian Church of Scotland op deze eilanden klein.[4] De grootste gemeente van het kerkverband is Stornoway op Lewis[5] met circa 2000 leden. Het kerkgebouw van deze gemeente heeft meer dan 1000 zitplaatsen. Andere grote gemeenten zijn Back[6] en Glasgow-Dowanvale[3].

Er wordt zending bedreven in onder meer India, Peru en Zuid-Afrika. De zendingsgemeenten in Zuid-Afrika zijn verzelfstandigd onder de naam Free Church in Southern Africa en tellen circa 4000 leden.[7]

De Theologische School van de Free Church is gevestigd in Edinburgh, het Free Church College.

Afbeeldingen[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties