Frenulum praeputii penis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Frenulum preputii penis)
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorhuidsbandje
Frenulum praeputii penis
Frenulum
Frenulum
Synoniemen
Latijn Frenulum praeputii[1][2]

Fraenulum praeputii[3][4][5]
Frenulum preputii[6]
Frenum glandis[7]
Fraenum glandis[5]
Fraenum praeputii[5]
Fraenum penis[5]
Frenum[8]
Filellum[9][8]
Ligatura praeputii[3]
Syndesmion[8]
Cynodesmion[3][5]
Cynodesmium[3]
Cynodesmus[4][5]
Ligamentum praeputii[9]
Vinculum praeputii[9][5]
Vinculum caninum[4][5][8]

Oudgrieks Κυνοδέσμη[10]

Κυνοδέσμιον[9][10]

Nederlands Toompje[11]

Penistoompje[11]

Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het frenulum praeputii penis[8] of voorhuidsbandje is een klein dun peesje dat in verticale richting over de eikel loopt en aan de voorhuid verbonden is. Het houdt het puntje van de eikel (en dus van de penis) en de huid om de penis zelf aan elkaar. Het is vergelijkbaar met het peesje aan de tong dat de onderkant van de tong verbindt met de kaak. Bij besnijdenis wordt het frenulum vaak doorgesneden of zelfs geheel verwijderd.

De omgeving van het frenulum is erg gevoelig en stimulering van dit gebied kan bij mannen een orgasme veroorzaken.

Is het frenulum te kort, dan kan de volledige eikel niet ontbloot worden tijdens een erectie. Door bij het nemen van een warm bad de voorhuid te masseren, kan men het toompje zelf wat oprekken. Blijft het probleem aanhouden, dan is een doktersbezoek aanbevolen. Er wordt dan in sommige gevallen tot een (gedeeltelijke) besnijdenis overgegaan. Een eenvoudige chirurgische operatie is ook mogelijk. De voorhuid wordt naar beneden getrokken en in het frenulum wordt een horizontale snee gemaakt. Het frenulum wordt nu nog strakker getrokken en de snee wordt nu in de lengte (verticaal) gehecht. Op deze manier kan het toompje makkelijk een halve, comfortabele centimeter worden verlengd en kan de voorhuid helemaal intact worden gelaten.

Tijdens het eerste seksuele contact kan het voorkomen dat het frenulum lichtjes scheurt, doordat de voorhuid door het penetreren te ver naar achter wordt getrokken. De pijn en de lichte bloeding die hiermee gepaard gaan, zijn van voorbijgaande aard, hoewel het mogelijk is dat littekenweefsel ontstaat waardoor de elastische kracht afneemt, waardoor het vaker kan scheuren. Soms wordt dit fenomeen ook wel als ontmaagding van de man beschouwd.

Ook bij het vrouwelijke geslachtsorgaan is een toompje aanwezig. Daar is het de naam van het plooitje bij het samenkomen van de kleine schaamlippen aan de achterzijde.

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. Triepel, H. (1910). Nomina Anatomica. Mit Unterstützung von Fachphilologen. Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.
  2. Hildebrandt, H. (Red.) (1998). Pschyrembel Klinisches Wörterbuch. (258. Auflage). Berlin/New York: Walter de Gruyter.
  3. a b c d Kraus, L.A. (1844). Kritisch-etymologisches medicinisches Lexikon (Dritte Auflage). Göttingen: Verlag der Deuerlich- und Dieterichschen Buchhandlung.
  4. a b c Siebenhaar, F.J. (1850). Terminologisches Wörterbuch der medicinischen Wissenschaften. (Zweite Auflage). Leipzig: Arnoldische Buchhandlung.
  5. a b c d e f g h Dunglison, R. (1856). ‘’Medical lexicon. A dictionary of medical science.’’ (13th edition).Philadelphia: Blanchard and Lea.
  6. Federative Committee on Anatomical Terminology (FCAT) (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  7. Foster, F.D. (1891-1893). An illustrated medical dictionary. Being a dictionary of the technical terms used by writers on medicine and the collateral sciences, in the Latin, English, French, and German languages. New York: D. Appleton and Company.
  8. a b c d e Fonahn, A. (1922). ‘’Arabic and Latin anatomical terminology. Chiefly from the Middle Ages.’’ Kristiania: Jacob Dybwad.
  9. a b c d Schreger, C.H.Th.(1805). Synonymia anatomica. Synonymik der anatomischen Nomenclatur. Fürth: im Bureau für Literatur.
  10. a b Liddell, H.G. & Scott, R. (1940). A Greek-English Lexicon. revised and augmented throughout by Sir Henry Stuart Jones. with the assistance of. Roderick McKenzie. Oxford: Clarendon Press.
  11. a b Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.