Friedrich Gernsheim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Friedrich Gernsheim (Worms, 17 juli 1839 - Berlijn, 10 september 1916) was een Duits componist.

Gernsheim was van Joodse afkomst; zijn vader was dokter, zijn moeder pianiste. Zijn muzikale opleiding kreeg hij van eerst zijn moeder en vervolgens een leerling van Louis Spohr, Louis Liebe, zij bleven gedurende het leven van Gernsheim altijd kennissen. In verband met de opstanden nabij Worms vluchtte het gezin naar Mainz, alwaar Gernsheim verder pianolessen kreeg en later ook in Frankfurt am Main. Op zijn elfde verzorgde hij zijn eerste publieke optreden aan de piano en hij ging op reis naar Straatsburg en Karlsruhe, min of meer aan de hand van Liebe. Daarna studeerde hij verder aan het Conservatorium van Leipzig met muziektheorie (Ignaz Moschelles), piano en viool.

In 1861 ging hij definitief werken binnen de muziek; hij werd leider in Saarbrücken en later Keulen en Rotterdam (1874-1890). Hij componeerde drie van zijn vier symfonieën in Rotterdam. Hij gaf daar als dirigent een pleidooi voor de componist Johannes Brahms met uitvoeringen van diens werken. Vanaf 1890 ging hij zelf les geven aan het Conservatorium van Berlijn, na zeven jaar hield hij er weer mee op om plaats te nemen in de raad van de Pruisische Academie voor de Kunsten in Berlijn.

Oeuvre[bewerken]

Gernsheim componeerde in allerlei genres, maar voornamelijk kamermuziek. opera’s componeerde hij niet. Zijn muzikale leven stond in de schaduw van Brahms. De stijl van Gernsheim kwam daarbij ook nog overeen met die van Brahms. Van een beperkt aantal werken is een opname verkrijgbaar.

Een selectie:

  • Orkestwerken
    • Symfonieën
      • Symfonie nr. 1 in g mineur, opus 32, 1875
      • Symfonie nr. 2 in Es majeur, opus 46, 1882
      • Symfonie nr. 3 in c mineur ('Miriam' or 'Mirjam'), opus 54, 1887
      • Symfonie nr. 4 in Bes majeur, opus 62, 1895
    • Pianoconcerten
      • Pianoconcert in c mineur, opus 16
    • Vioolconcerten
      • Vioolconcert nr. 1 in D majeur, opus 42
      • Vioolconcert nr. 2 in F, opus 86
      • Fantasiewerk voor viool en orkest, opus 33
    • Celloconcerten
      • Celloconcerto in E mineur, opus 78
    • Zu einem drama, opus 82
    • Divertimento, opus 53
  • Kamermuziek
    • Strijkkwartetten
      • Strijkkwartet nr. 1 in c mineur, opus 25
      • Strijkkwartet nr. 2 in a mineur, opus 31, 1875 (recorded on Audite)
      • Strijkkwartet nr. 3 in F majeur, opus 51, 1886
      • Strijkkwartet nr. 4 in e mineur, opus 66
      • Strijkkwartet nr. 5 in A majeur, opus 83
    • Pianokwartetten
      • Pianokwartet nr. 1 in Es, opus 6
      • Pianokwartet nr. 2 in c mineur, opus 20
      • Pianokwartet nr. 3 in F majeur, opus 47, 1883
    • Pianolwintetten
      • Pianokwintet nr. 1 in d mineur, opus 35
      • Pianokwintet nr. 2 in b mineur, opus 63, 1897/1898
    • Strijkkwintetten
      • Strijkkwartet nr. 1 in D majeur, opus 9
      • Strijkkwartet nr. 2 in Es majeur, opus 89
    • Vioolsonates
      • Sonate voor viool nr. 1 in c mineur, opus 4, pub. ca. 1864
      • Sonate voor viool nr. 2 in C, opus 50, pub. ca. 1885
      • Sonate voor viool nr. 3 in F, opus 64, pub. ca. 1898
      • Sonate voor viool nr. 4 in G, opus 85
    • Pianotrios
      • Pianotrio nr. 1 in F, opus 28
      • Pianotrio nr. 2 in B, opus 37
      • Twee onvoltooide pianotrios
    • Cellosonates
      • Sonate voor cello nr. 1 in d mineur, opus 12
      • Sonate voor cello nr. 2 in e mineur, opus 79
      • Sonate voor cello nr. 3 in e mineur, opus 87
    • Pianosonate
      • Sonate voor piano in f mineur, opus 1
    • Organ
      • Fantasie fuga voor orgel, opus 76
    • Overige kamermuziek
      • Introductie en allegro appassionato, opus 38
  • Koorwerken
    • Salamis, voor mannenkoor en orkest opus 10
    • Nibelungen wiederfahrt, opus 73
    • Nornen wiegenlied, opus 65
    • Agrippina, opus 77

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Uitgifte Arte Nova (vier symfonieën)
  • Engelstalige wikipedia