Frietkot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een typisch frietkot in Brussel
Frituur 't Zoet Water' in Oud-Heverlee, België

Een frituur, frietkraam, patatkraam of frietkot is een eetgelegenheid waar vooral frieten verkocht en geconsumeerd worden.

Inhoud

Geschiedenis [bewerken]

Men [1] vermoedt dat de oudste frituur in Antwerpen stond: frituur Max 1852. In 1857 publiceerde een lokale krant, Courrier de Verviers, een artikel over Fritz die friet verkocht op kermissen [2]. Ze noemden hem 'le roi des pommes de terre frites' (de koning van de gefrituurde aardappelen). De eerste frietkoten waren vaak mobiel, in Doornik kende men een mobiele frituur sinds 1885 [3]. Pas vanaf na WOII kwamen de vaststaande frietkoten meer in het straatbeeld [4]

Verschil met fastfoodrestaurants [bewerken]

Een frietkot is nadrukkelijk geen fastfoodeetgelegenheid. Deze maken meestal deel uit van grote ketens; vele frituren blijven daarentegen nog steeds onafhankelijk van elkaar. In fastfoodrestaurants worden ook vaak kant-en-klare maaltijden opgediend, die ter plaatse enkel nog worden opgewarmd, terwijl een frituur wat ambachtelijker en volkser is.

Frituren komen in verschillende vormen voor. Zo zijn er nog steeds houten frituurwagens, waarvan de beroemdste twee waarschijnlijk aan de voet van het belfort van Brugge staan. Modernere types zijn: caravanfrituur, chaletfrituur, mobiele kraamfrituur (ze zijn vooral te vinden op kermissen en markten) en huisfrituur (frituur ingericht op de gelijkvloerse verdieping van een pand).

In België is de frituur zowat het nationale symbool geworden, een van weinige landmarks die aan de beide kanten van de taalgrens aanwezig zijn. Een beroemde fictieve frietkot-houder is Jan Spier, uit de stripreeks Nero.

Trivia [bewerken]

  • Antwerpen heeft een frietkotmuseum, te vinden op de Groenplaats 12 (boven frietkot Max). Er worden onder meer foto's van bekende bezoekers van het ondergelegen frietkot tentoongesteld.
  • Brugge heeft sinds kort een Frietmuseum.
  • België telt ongeveer 5000 frituren.[5][6]

Zie ook [bewerken]

Externe link [bewerken]

Bronnen

  • Ilegems, Paul (2002) Het volkomen frietboek. Amsterdam/Antwerpen: Nijgh & Van Ditmar. ISBN 90-388-3698-8

Voetnoten