Frits Clausen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Frits Clausen (Aabenraa, 12 november 1893 - Kopenhagen, 5 december 1945) was een Deense nationaalsocialistisch politicus en arts.

Clausen ontving zijn opleiding voor een deel in Duitsland. Hij studeerde medicijnen aan de Universiteit van Heidelberg, aan welke universiteit hij ook promoveerde als arts. Gedurende de Eerste Wereldoorlog diende hij als vrijwilliger in het Duitse leger.

Na de oorlog was hij huisarts in zijn geboortestad Aabenraa. Daarna was hij actief in de Vrije Volkspartij (De Deense boerenpartij), maar stapte later uit die partij. In 1931 werd hij lid van de in 1930 opgerichte Danmarks National-Socialistiske Arbejder Parti (DNSAP). Spoedig daarna (1933) werd hij Fører ('Leider'). De DNSAP behaalde geen noemenswaardige successen tijdens de Deense verkiezingen. In 1939 werd hij in de Deense Rijksdag gekozen.

Na de Duitse inval in Denemarken, in april 1940, koos de DNSAP voor collaboratie met de nazi's. Op last van Berlijn onthief SS-Obergruppenführer Werner Best, Hitlers vertegenwoordiger in Denemarken, Frits Clausen van zijn partijfunctie.

Hij overleed kort na de oorlog in afwachting van zijn proces.