Fédéralistes Démocrates Francophones
| FDF | ||||
 |
||||
| Partijvoorzitter | Olivier Maingain | |||
| Fractieleider Kamer | geen fractie | |||
| Fractieleider Senaat | n.v.t. | |||
| Fractieleider Waals Parlement | n.v.t. | |||
| Fractieleider Franse Gemeenschapsparlement | geen fractie | |||
| Fractieleider Brussels Hoofdstedelijk Parlement | Didier Gosuin | |||
| Zetels Kamer |  |
|||
| Zetels Senaat | geen verkozenen | |||
| Zetels Waals Parlement | geen verkozenen | |||
| Zetels Franse Gemeenschapsparlement |  |
|||
| Zetels Brussels Hoofdstedelijk Parlement |  |
|||
| Voormalige namen | FDBF | |||
| Actief in | .svg){kind=small} België |
|||
| Ideologie | belangen van Franstalige Brusselaars en Franstaligen in de Vlaamse Rand en elders in Vlaanderen, Liberalisme, Brussels/Waals nationalisme | |||
| Jongerenorganisatie | JeunesFDF | |||
| Website | http://fdf.be/ | |||
|
||||
De Fédéralistes Démocrates Francophones (FDF) is een Franstalige politieke partij in België die de belangen van de Franstaligen behartigt. Met name in het officieel tweetalige, maar sterk verfranste Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in de zes faciliteitengemeentes in de Brusselse Rand staat de partij sterk. Ook in Wallonië is de partij actief. Bij de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2012 zal ze voor het eerst ook opkomen in Waalse gemeenten en provincies.
Van 2002 tot 2011 behoorde de FDF tot het Franstalig-rechtse kartel MR, samen met de PRL, de MCC en de PFF.
Voor januari 2010 stond de afkorting FDF voor Front démocratique des francophones, letterlijk 'democratisch front van Franstaligen'.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
De FDF werd opgericht op 11 mei 1964. De oorspronkelijke naam was 'Front démocratique des Bruxellois francophones' (FDBF).
[bewerken] Oprichting
De oprichting van de FDF gebeurde als een beweging van de Brusselse Franstaligen tegen de taalwetten van 1962-1963. Aanvankelijk werd, in december 1963, door een 300-tal universiteitsprofessoren het Rassemblement pour le Droit et la Liberté (RDL) opgericht. Het ging hier om een politieke beweging ter verdediging van onder andere de fundamentele vrijheden tegen de intolerantie en het fanatisme op cultureel en taalkundig vlak. Enkele weken later richtten 13 personen, afkomstig uit verschillende Waalse organisaties en Brusselse milieus (vooral ULB-professoren), het Front Démocratique des Bruxellois Francophones op. De bekendste namen waren Paul Brien (professor biologie aan de ULB, voorzitter van de FDF van 1964 tot 1967), Léon Defosset (advocaat, voorzitter van Brusselse regionale afdeling van het Mouvement populaire wallon, voorzitter FDF van 1975 tot 1977), André Lagasse (professor UCL, voorzitter van de FDF van 1972 tot 1975, voorzitter van de Brusselse regionale afdeling van de Rénovation wallonne) en Lucien Outers (secretaris-generaal van de Rénovation wallonne, voorzitter FDF 1983 tot 1984). Op 11 mei 1964 kondigde deze groep tijdens een persconferentie de stichting van de FDF aan en werd het eerste partijprogramma voorgesteld.
[bewerken] 1964-2002
In de pers werd de FDF gesteund door het - inmiddels verdwenen - weekblad Pourquoi Pas? (reeds in een hoofdartikel van 15 mei 1964) en het Brusselse dagblad Le Soir. Ook van de gewezen premier en ex-PSC'er Jean Duvieusart kwam er steun voor de nieuwe partij.
Haar hoogtijdagen had de FDF ten tijde van de Taalstrijd in België in de jaren zeventig. Toen zat de partij in de regering en werkte ze mee aan de grote staatshervorming. In de Brusselse agglomeratie behaalde ze bij de gemeenteraadsverkiezingen in meerdere van de 19 gemeenten absolute meerderheden. Daarna daalde haar populariteit.
[bewerken] 2002-2010
Sinds 2002 vormde de FDF een kartel met de liberale MR. In de Regering-Verhofstadt II was voor de FDF, de Franstalige Gisèle Mandaila Malamba, staatssecretaris voor het Gezin en Personen met een Handicap.
Onder leiding van voorzitter Olivier Maingain werd de radicaal francofone lijn aangehouden en zelfs opgevoerd en kreeg de partij in sommige middens de bijnaam Frans Belang, in navolging van het VB. De partij wil de Vlaamse faciliteitengemeenten bij het Brussels Gewest aanhechten en eist de uitbreiding van de taalfaciliteiten naar een ruimer gebied in Vlaams-Brabant. Bij de communautaire besprekingen in de federale sfeer en later bij die tussen de gemeenschappen en gewesten van 2007 - 2009 werd ook de kwestie-Voeren door de FDF opnieuw ter agendering aangedragen.
[bewerken] 2010-heden
Op 20 januari 2010 raakte bekend dat de partij van naam zal veranderen in 'Fédéralistes démocrates francophones'. Sommige leden van de partij zouden zich storen aan het woord "Front". Ook het logo van de partij werd gewijzigd.
Op 25 september 2011 brak de partij na een vergadering van de algemene raad van de partij met de MR. De FDF kon zich niet vinden in het communautair akkoord rond de splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde bij de regeringsformatie, zonder onder meer de door de FDF gevraagde uitbreiding van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De rest van de MR had het akkoord wel goedgekeurd.
Bij de Vlamingen wordt de partij onthaald als anti-Vlaams.
[bewerken] Externe links
Bronnen, noten en/of referenties:
- verkiezingen van 13 juni 2004: Belgium.be
- Rapport van de Raad van Europa over de taalproblemen in de Brussels ziekenhuizen: Archive.org, Brusselnieuws.be
- Dejongh G. en Van Windekens P., De taalproblematiek en de regionalisering binnen de NMKL/Nationale Landmaatschappij (1935-1990), deel 1, Wetenschappelijke tijdingen, maart 2004, p. 20-40
- De Ridder Paul, Het andere Brussel, Antwerpen, 1984
- Deschouwer Kris, Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging, A-F, 1998, p. 1208-1210
- Van Alboom Ria, De Verbeulemansing van Brussel, Brussel, 1990
| Politieke partijen in België | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Vertegenwoordigd in het federaal of een regionaal parlement:
Niet vertegenwoordigd in het federaal of een regionaal parlement:
Voormalige politieke partijen: Lijst van Nederlandstalige politieke partijen · Lijst van Franstalige politieke partijen in België · Lijst van Duitstalige politieke partijen in België |
