Fundamentele attributiefout

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met de fundamentele attributiefout wordt de neiging bedoeld om gedragingen van anderen toe te schrijven aan de persoonlijkheid of het karakter van die ander. Situationele factoren (factoren die buiten een persoon liggen) worden onderschat, terwijl dispositionele factoren (factoren die binnen een persoon liggen) worden overschat. Dit gebeurt zelfs wanneer er duidelijk zichtbare (saillante) situationele oorzaken voor het gedrag van de ander zijn. De psycholoog Ross introduceerde in 1977 voor deze cognitieve fout de term 'fundamental attribution error'.

De self-serving bias is een ander soort attributiefout : hierbij schrijft een persoon zijn eigen succes toe aan dispositionele (interne) factoren en zijn falen aan situationele (externe) factoren. De persoon in kwestie zal dit niet als een fout zien, maar eerder als een bewijs van zelfverzekerd handelen.

Algemeenheid[bewerken]

Deze neiging tot attributie ("toeschrijving") wordt "fundamenteel" genoemd, omdat zij bij alle mensen en in een veelheid van omstandigheden lijkt voor te komen. Toch worden hierbij ook vraagtekens gezet: de fout zou in Aziatische culturen minder voorkomen (Choi et al., 1999).

Oorzaak[bewerken]

In beschouwing genomen dat de fout minder voorkomt in Aziatische culturen (Choi et al., 1999), zou de westerse geneigdheid tot het zich richten op de persoon een oorzaak kunnen zijn. Binnen Aziatische culturen worden ook dispositionele attributies gemaakt, maar bestaat er vaak een holistischer perspectief waarbij de persoon binnen de context wordt gezien. Hierdoor zouden Aziaten bij saillante situationele informatie de fundamentele attributiefout minder snel maken dan westerlingen.

Zie ook[bewerken]

Vakliteratuur

  • Choi, Nisbett & Norenzayan (1999), Causal Attribution Across Cultures, Psychological Bulletin, Vol. 125, No. I, 47-63
  • Matsumo & Juang (2008, 2004), Culture and Psychology